ΕΧΩ ΔΥΣΛΕΞΙΑ…ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΜΑΘΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ…

   Το μάθημα άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα ενδιαφέρον για τον Μ. όταν ξεκινήσαμε να μαθαίνουμε τους κανόνες υπό μορφή παιχνιδιού και εύκολων τρικ… Ο Μ. είναι μαθητής της τρίτης δημοτικού,έχει δυσλεξία και δεν κάθεται εύκολα με τη μητέρα του να μελετήσει..Αντιδρά και πανικοβάλλεται στην ιδέα και μόνο του σχολείου και της εξέτασης… Όσο και αν προσπαθούσε η μητέρα του να τον καθησυχάσει,εκείνος κάθε φορά αντιδρούσε στην ιδέα της μελέτης για το σχολείο και έψαχνε διάφορες αφορμές,προκειμένου να ξεφύγει το <<βάσανο>>…

Ξεκινήσαμε λοιπόν παρέα να μαθαίνουμε τους κανόνες της γραμματικής υπό μορφή παιχνιδιού… Πήραμε κόλλες Α4,μαρκαδόρους πολύχρωμους και ξεκινήσαμε το δικό μας παιχνίδι… Ο Μ. μόνο στην ιδέα ότι θα ζωγράφιζε με τους μαρκαδόρους,είχε απίστευτη όρεξη για μάθημα!

Είναι μια μέθοδος που όλοι μας θα μπορούσαμε να υιοθετήσουμε προκειμένου να μάθουν πιο εύκολα και να τυπώσουν ακόμα ευκολότερα διάφορους κανόνες τα παιδιά με δυσλεξία,χωρίς ωστόσο να χρειαστεί να τους μάθουν απ’ έξω… Πρόκειται καθαρά για έξυπνα τρικ,τα οποία βοηθούν το παιδί με δυσλεξία να τυπώσει τη γραμματική,χωρίς το άγχος ότι δε θα θυμάται τον κανόνα… Τα χρώματα λοιπόν παίζουν ουσιαστικό ρόλο για τα παιδιά αυτά,καθώς χάρη σε αυτά μπορούν να διατηρήσουν στη μνήμη τους τη γραμματική…

Έτσι λοιπόν καθώς ο Μ. ξεχνούσε κάθε φορά πως γράφεται το -ι στην κατάληξη του ουδετέρου,γράψαμε σε μια κόλλα Α4 με μεγάλα γράμματα και χρώμα: 1 παιδΙ. Τονίσαμε με κόκκινο το 1 και με το ίδιο χρώμα την κατάληξη -Ι,ενώ τον ρώτησα ποια ομοιότητα παρατηρεί ανάμεσα στο 1 και στο -Ι…Αμέσως το παιδί μου απάντησε ότι το 1 μοιάζει στον τρόπο που το γράφουμε με το -Ι…Έτσι λοιπόν αυτομάτως κατανόησε ότι τα ουδέτερα που τελειώνουν σε-ι,στον ενικό αριθμό γράφονται με -ι… Κάτι παρόμοιο επινοήσαμε και για τις καταλήξεις των ρημάτων της μέσης φωνής,για το τρίτο ενικό και τρίτο πληθυντικό πρόσωπο… Για παράδειγμα γράψαμε:Αυτός κοιμάτΑΙ… Τονίσαμε με μπλε το πρώτο Α και με το ίδιο χρώμα την κατάληξη -ΑΙ και εξηγήσαμε ότι ψάχνουμε για κατάληξη στο ρήμα κοιματΑΙ ένα -αι το οποίο να εμπεριέχει το Α της αντωνυμίας Αυτός,ώστε να μοιάζουν με κάποιο τρόπο…Το ίδιο κάναμε και για τα ρήματα στο πρώτο και δεύτερο πληθυντικό όπως για παράδειγμα: Εσείς γράφετΕ…

Με αυτόν τον τρόπο συνεχίζουμε μέχρι και σήμερα τη διδασκαλία για τον Μ.,ο οποίος έχει δυσλεξία… Το παιδί έχει παρουσιάσει σημαντική πρόοδο και διαπιστώνω με μεγάλη μου χαρά ότι έχει μειώσει τα ορθογραφικά του λαθάκια,καθώς τυπώνει τους κανόνες,χωρίς στην ουσία να μαθαίνει κανόνες,πράγμα το οποίο είναι εξαιρετικά επίπονο για ένα παιδί με δυσλεξία! Επίσης,είναι πολύ εποικοδομητικό για τα παιδιά με δυσλεξία να καλλιεργήσουν τη διαδικασία της αυτοδιόρθωσης… Μπορούμε κάλλιστα να  βάζουμε τα παιδιά στη διαδικασία υπό μορφή πάντοτε παιχνιδιού, να ανακαλύψουν τα λαθάκια μέσα σε διάφορες λέξεις,των οποίων την ορθογραφία έχουμε εξηγήσει προηγουμένως με τρικ και την οποία τα ίδια έχουν κατανοήσει… Έτσι με τον Μ.παίξαμε το παιχνίδι:<<Ανακαλύπτω τα λαθάκια της κυρίας μέσα στις λέξεις και τη βαθμολογώ>> Μέσα από αυτήν τη διαδικασία τα παιδιά μπαίνουν στη διαδικασία να διορθώσουν εκείνα τα λάθη,όπου αυτά υπάρχουν και να εμπεδώσουν τα όσα έχουμε αναφέρει προηγουμένως,ενώ μέσα από την ίδια διαδικασία θα μπορέσουμε αργότερα να τα παροτρύνουμε να ανακαλύψουν όσα λαθάκια μπορούν μέσα σε λεξούλες που τους έχουμε υπαγορεύσει…Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν καλλιεργείται στο παιδί και η διαδικασία της αυτοδιόρθωσης,η οποία είναι εξαιρετικά σημαντική!

Μόνο μέσα από το παιχνίδι τα παιδιά με δυσλεξία θα καταφέρουν να μάθουν ευκολότερα και θα αποφύγουμε την αποστροφή τους προς το σχολείο! Ο Μ. ήδη έχει αλλάξει στάση προς το σχολείο,ενώ νιώθει πιο ικανός και λιγότερο αγχωμένος τώρα πια! Επιπλέον ένα σημαντικό βήμα πρέπει να καθίσταται η αποδοχή από το παιδί του ίδιου του εαυτού του και της δυσλεξίας του,προκειμένου να μην αναρωτιέται και το ίδιο γιατί δυσκολεύεται να διαβάσει ή να γράψει σωστά…Τα παιδιά με δυσλεξία, ειδικά μικρότερων ηλικιών, συχνά αναρωτιούνται για ποιο λόγο δυσκολεύονται ή συγκρίνουν τους εαυτούς τους με τους συνομηλίκους τους ,ή ακόμα αισθάνονται ότι ξεχωρίζουν,νιώθουν άβολα ή ντρέπονται… Είναι βασικό λοιπόν υπό μορφή μιας ευχάριστης ιστορίας να καταφέρουμε να πείσουμε το παιδί με δυσλεξία ότι αυτό που αντιμετωπίζει ΔΕΝ είναι ασθένεια, ότι έχει πολύ μεγάλες ικανότητες,ενώ μπορεί να επιτύχει ό,τι και τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας του!

Μέσα από τις παραπάνω διαδικασίες τα παιδιά με δυσλεξία θα κατορθώσουν όχι μόνο να ανταπεξέλθουν,αλλά και να επιτύχουν στο σχολικό περιβάλλον! Ας τους δώσουμε λοιπόν την ευκαιρία αυτήν!

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή και τις μαθησιακές δυσκολίες)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: