ΜΙΚΡΑ ΑΓΡΙΜΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΑ ΗΜΕΡΩΣΕΤΕ…

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΤΙΘΑΣΑ ΜΑΘΗΤΑΚΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΔΙΔΑΞΑΝ ΠΟΛΛΑ…

<<Το παιδί είναι ανυπάκουο…>>δήλωσε η δασκάλα…<<Είσαι πολύ άτακτος στην τάξη σου μου διαμαρτυρήθηκε η δασκάλα σου…Αν συνεχίσεις έτσι δεν ξέρω κι εγώ τι θα γίνει…>> <<Δεν είναι υπάκουος/η στο σπίτι…Δεν μπορούμε να του θέσουμε όρια…Δεν πηγαίνει για ύπνο όταν του λέμε,δεν κάνει τα μαθήματά του,είναι περίεργος και στο φαγητό του…Μπορεί να μη φάει καθόλου το μεσημέρι…Προτιμάει να παίζει…>>

Αυτές θα μπορούσαν να είναι ορισμένες από τις ερωτήσεις πολλών γονιών και τα παράπονα πολλών δασκάλων για όλες τις ηλικίες των παιδιών,μέσα στο σπίτι,αλλά και στο σχολικό περιβάλλον… Πολλές φορές εκπαιδευτικοί και γονείς αγχώνονται μη γνωρίζοντας πως θα αντιμετωπίσουν ένα ανυπάκουο παιδί και μάλιστα δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές που προβαίνουν και σε εκφοβισμό του παιδιού ή ακόμα και στο ξύλο… Τα παιδιά που συναντούμε ενδεχομένως σαν μεγάλους ταραξίες ίσως αφορούν τις περισσότερες φορές τις ηλικίες των 4,5 και των πρώτων τάξεων του Δημοτικού σχολείου… Σε αυτές τις ηλικίες είναι γεγονός ότι πολλές στιγμές τα παιδιά δεν υπακούν σε προτροπές όπως:<<φάε το φαγητό σου>>ή<<πήγαινε για ύπνο>>ή μάζεψε τα παιχνίδια σου>> Είναι από τη μια μεριά φυσικό να συμβαίνει αυτό,καθώς τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες ξεκινούν να διαμορφώνονται,ενώ ταυτόχρονα υποφώσκει και η ανωριμότητα της ηλικίας… Είναι ομολογουμένως δύσκολο για ένα γονιό ή για έναν εκπαιδευτικό να αντιμετωπίσουν παιδιά τέτοιων ηλικιών τα οποία είναι υπεύθυνα πολλές φορές για διάφορες ζημιές μέσα στο σπίτι ή για την ταραχή της τάξης κλπ… Υπάρχουν όμως διάφορες τεχνικές με τις οποίες ενδεχομένως θα μπορούσαμε να προτρέψουμε ένα τέτοιο παιδί να συμμορφωθεί σύμφωνα με τους κανόνες που έχουμε θέσει και αν το κάνουμε να υπακούσει,χωρίς ωστόσο το ίδιο να το αντιληφθεί…

Τα παιδιά στην πλειοψηφία τους ας μην ξεχνάμε ότι δεν επιθυμούν να νιώθουν ότι υπακούν σε εμάς…Πόσες φορές δεν έχει τύχει κάποιος μαθητής να μην υπακούει,επειδή δεν του αρέσει ο τρόπος του εκπαιδευτικού;Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τους γονείς! Τα παιδιά όσο μικρά και αν είναι αντιλαμβάνονται τον τόνο της φωνής,όπως και το αίσθημα του εκφοβισμού στη χρειά της φωνής! Ιδανικό λοιπόν θα ήταν να χρησιμοποιήσουμε μεθόδους προσφιλείς σε αυτά,ώστε να καταφέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα!

Αν το παιδί για παράδειγμα δεν επιθυμεί αν κοιμηθεί την καθορισμένη ώρα που έχουμε βάλει,τότε θα μπορούσαμε από την προηγούμενη μέρα να κανονίσουμε μαζί του να πάμε μια βόλτα σε ένα βιβλιοπωλείο,αφού κουβεντιάσουμε μαζί του:<<έχω μια ιδέα!Αύριο λέω να πάμε στο μαγαζί που πουλάει βιβλία για να διαλέξουμε ένα που θα έχει πολλές εικόνες και χρώματα και να το διαβάσουμε το βράδυ που θα πάμε για ύπνο…ε;;τι λες;Δεν είναι πολύ ωραία ιδέα;;>>Με αυτόν τον τρόπο το παιδί μπαίνει στη διαδικασία της αγωνίας του νέου βιβλίου με τις εικόνες και τα χρώματα και αδημονεί να φθάσει η μέρα.Όταν λοιπόν πάμε μαζί στο βιβλιοπωλείο,μπορούμε να επιλέξουμε μαζί με το παιδί το βιβλίο που θέλει,ώστε να κινεί το ενδιαφέρον του!Υπάρχουν βιβλία που μπορεί ακόμα να έχουν και τρισδιάστατες εικόνες ή και αυτοκόλλητα μέσα,ώστε να διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον του!Έτσι και αφού έχουμε ξεκαθαρίσει ότι θα πρέπει να το διαβάσουμε το βράδυ το παιδί θα περιμένει μέχρι την ώρα του ύπνου.

Επιπλέον, θα μπορούσαμε να σχεδιάσουμε διάφορα όμορφα σχέδια μέσα στο πιάτο του,αν το ίδιο δεν επιθυμεί να φάει και να πλάσουμε ταυτόχρονα μια ιστορία με αυτό που σχεδιάσαμε,για να την λέμε καθώς αυτό τρώει..Το πιάτο θα ήταν καλό να έχει μέσα χρώματα,ώστε το παιδί να μπει στη διαδικασία να καθίσει να φάει…Τα χρώματα και οι εικόνες συμβάλλουν ουσιωδώς στην προσήλωση του παιδιού!

Επίσης,ένας καλός τρόπος για να τοποθετήσουμε όρια στο παιδί,θα ήταν και ο εξής: κάθε φορά που το ίδιο είναι υπάκουο σε αυτά που λέμε ή φροντίζει να είναι επιμελής στο σχολείο του και λιγότερο φασαριόζος,θα παίρνει ένα αυτοκόλλητο…Στα 10 αυτοκόλλητα θα μπορέσουμε να πάμε μαζί κινηματογράφο ή στην παιδική χαρά ή στα Goodies να φάμε…Έτσι το παιδί έχει ένα μακροπρόθεσμο στόχο…ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΕΝ κάνουμε το παρακάτω λάθος: <<φάε,διάβασε κλπ ΓΙΑ ΝΑ σου πάρω το αυτοκινητάκι που είδαμε ή την κουκλίτσα…>>! Αυτό ΔΕΝ είναι στόχος για το παιδί,αλλά έπαθλο!!Βάζουμε λοιπόν μακροπρόθεσμους στόχους και όχι βραχυπρόθεσμους,ώστε να καλλιεργήσουμε και την αίσθηση της επιτυχίας του παιδιού,το οποίο θα έχει επιτύχει το στόχο του μέσα από τη συλλογή των αυτοκόλλητων!!

Αυτοί είναι κάποιοι από τους τρόπους,οι οποίοι θα μπορούσαν αν χρησιμοποιηθούν τόσο από γονείς όσο και από παιδαγωγούς κάθε ηλικίας και όχι ο εκφοβισμός που μόνο ζημιά μπορεί να προκαλέσει στην ψυχολογία του εκάστοτε παιδιού ή μαθητή! Προσεγγίστε τα παιδιά και ανακαλύψτε τους τρόπυς που ταιριάζουν στο καθένα!!Ευχαριστώ για την υπομονή σας για ακόμα μια φορά!

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή και τις μαθησιακές δυσκολίες)

Advertisements

2 Σχόλια (+add yours?)

  1. Θέμης Σταφυλλίδης
    Φεβ. 01, 2012 @ 16:39:13

    Πάρα πολύ ωραιό άρθρο.Θα το αναρτήσω και στο δικό μου blog αν δεν σε πειράζει.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: