ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΜΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ!

Διαφορετικότητα…Πρέπει όλοι να είμαστε ίσοι…Ο άλλος, ο ξένος, ο διαφορετικός…Δεν πρέπει να κάνουμε διακρίσεις…Μα πώς είναι έτσι αυτός; Γιατί είναι διαφορετικός από εμάς;Τόσες φράσεις αντίθετες μεταξύ τους…Θέλουμε ως κοινωνία να πιστεύουμε ότι έχουμε ενσωματώσει τη διαφορετικότητα, αλλά το αντίθετο είναι πιο εμφανές… Με αφορμή λοιπόν μια εμπειρία μου σέ ένα Δημοτικό σχολείο, θα προσπαθήσω να μιλήσω κι εγώ με τη σειρά μου για τη διαφορετικότητα, ελπίζοντας να βάλω ένα λιθαράκι στην προσπάθεια μιας πραγματικής και όχι πλασματικής ενσωμάτωσης…
Στην Α’ Δημοτικού ενός σχολείου στο οποίο τυχαίνει να βρίσκομαι υπάρχει και ένα πιτσιρίκι με αυτισμό. Τα παιδιά λοιπόν σήμερα αποφασίσαμε να μάθουν κάποια γραμματάκια, ανάμεσα σε αυτά ήταν και το π+α=πα… Προκειμένου να παραδώσουμε το μάθημα στα πιτσιρίκια, τους δώσαμε μια φωτοτυπία με μια ζωγραφία, στην οποία απεικονίζονταν μια μαμά πάπια μαζί με τα τρια της παπάκια και αφού τα παιδιά έγραψαν από κάτω το πα, τα προτρέψαμε να ζωγραφίσουν τις πάπιες. Τότε όλα άρχισαν να με ρωτούν: κυρία οι πάπιες στη ζωγραφιά να είναι κίτρινες ή πορτοκαλί; Τότε βρήκα την ευκαιρία να κάνω τα παιδιά να κατανοήσουν στο βαθμό που αυτό καθίστατι δυνατό τη σημασία της διαφορετικότητας και είπα το εξής: γιατί δεν τις κάνετε ό,τι χρώμα θέλετε εσεις;Μα κυρία δε γίνεται, αφού οι πάπιες είναι συνήθως κίτρινες ή άσπρες…Και γιατί δηλαδή θα πρέπει όλες οι πάπιες να είναι το ίδιο χρώμα πάντα;Δεν είναι πολύ βαρετό να έχουν όλες το ίδιο χρώμα και να μη διαφέρουν πουθενά μεταξύ τους; Ναι κυρία είναι πολύ βαρετό!
Άλλωστε εμείς μεταξύ μας είμαστε όλοι ίδιοι; Άλλος φοράει γυαλία, άλλος όχι, άλλος είναι ψηλός και άλλος κοντός, άλλος παχύς και άλλος αδύνατος…τότε όλα άρχισαν να εντοπίζουν διαφορές μεταξύ τους…άκουσα πολλά, όπως: εγώ κυρία φοράω κόκκινα πέδιλα, ενώ η φίλη μου μπλε, εμένα κυρία μου αρέσει η σοκολάτα ενώ στο φίλο μου η φράουλα και ανάμεσα σε αυτά ένα κοριτσάκι μικροκαμωμένο μου λέει τα εξής, τα οποίο βρήκα εξαιρετικά έξυπνο για ένα παιδί τέτοιας ηλικίας! Κυρία είναι καλύτερα να είναι διαφορετικό χρώμα τα παπάκια στη ζωγραφιά, γιατί αν όλα είναι ίδια τότε η μαμά πάπια δε θα τα ξεχωρίζει…Πολύ σωστά της απαντώ εγώ… Βγαίνοντας στο διάλειμμα όμως φαίνεται ότι η μικρή το σκεφτόταν και έρχεται με μια φίλη της…και οι δυο έτρωγαν bakerols.Τότε η μικρή με ρωτάει: εγώ κυρία τρώω bakerols πίτσα και η Σ. bakerols κλασικά, δεν είναι διαφορετικό αυτό;ε;Άρα κι εμείς είμαστε διαφορετικές…
Έμεινα άφωνη με τον τρόπο που τα παιδιά μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορετικότητα, αρκεί να τους την περάσουμε σωστά! Τα παιδιά αντιλαμβάνονται με το δικό τους μοναδικό τρόπο πολλά πράγματα και να είστε σίγουροι ότι είναι πολλές φορές και ο πιο αντιπροσωπευτικός! Τα συγκεκριμένα παιδιά κατανόησαν σε ένα βαθμό τι εστί διαφορετικός και κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται για κάτι ξένο ή τρομακτικό…
Συμβουλή μου; Δώστε στα παιδιά σας να καταλάβουν τη σημασία της διαφορετικότητας! Γιατί το πρόβλημα δεν υπάρχει μόνο σε αυτόν που είναι διαφορετικός, αλλά κυρίως σε αυτόν που δεν τον αποδέχεται! Ευχαριστώ…
Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη ( Φιλόλογος-Ειδική παιδαγωγός)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: