ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΖΩΗ…

Ξέρω ότι είχατε πολύ καιρό να διαβάσετε άρθρο μου, αλλά νομίζω ότι ο καθένας από εμάς έχει τις περιόδους εκείνες που δε θέλει να γράψει ή αν μιλήσει…έτσι κι εγώ…απλά δεν ήθελα για ένα διάστημα να γράψω…ίσως δεν ήμουν σε φάση να σκεφτώ για να γράψω…ίσως πάλι να μην ήθελα να γράψω, απλά γιατί δεν ήθελα και όχι γιατί δεν είχα τι να γράψω… Αφορμή αυτού του άρθρου μου είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος μπήκε στη ζωή μου πολύ ξαφνικά και χάρη στον οποίο έμαθα πάρα πολλά, ακόμα κι αν εκείνος πίστευε ότι δε μου προσέφερε κάτι… Πολλές φορές άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή μας και μας προκαλούν να γράψουμε. Ξύνουν αυτήν την πτυχή του χαρακτήρα μας που ηδονίζεται να εκφράζεται μέσω της γραπτής έκφρασης! Έτσι συνέβη και με την περίπτωση τη δική μου!

Υπερκινητικός, αγχώδης, νευρικός, κουβαλώντας μια ζωή με πολλά πολλά κύματα και αρκετές πληγές και όμως τόσο μα τόσο δυνατός που λες και καμιά πληγή δε σε είχε αγγίξει! Και όμως… σε άγγιξαν, γιατί αν δε σε άγγιζαν δε θα σε θαύμαζα τώρα! Μέσα από εσένα θέλω να μιλήσω σε όλους εκεί έξω που μοιάζουν με εσένα, που βλέπουν κοινά στοιχεία στον εαυτό τους με εσένα. Πολλές φορές η ζωή δε μας τα φέρνει όπως ακριβώς θέλουμε… το ξέρω γιατί έχει συμβεί και στη δική μου ζωή… αλλά ποια θα ήταν άραγε η γοητεία της ζωής αυτής αν όλα ήταν προκαθορισμένα; Τι είδους άρωμα θα ήταν αυτό; Τόσο βαρετό, τόσο κοινότυπο και τόσο παλιομοδίτικο! Η ζωή σου είναι όμορφη γιατί ακριβώς της έχεις αλλάξει κατά καιρούς διάφορα αρώματα! Καθένα από αυτά είχε και μια διαφορετική σημασία για εσένα, αλλά όλα τα αγάπησες, χωρίς να ξεχωρίσεις κανένα! Πόσες φορές είπες θα τα παρατήσω και άλλες πόσες δεν τα παράτησες τελικά; Είδες, έμαθες ότι τελικά το να μην τα παρατάς είναι το πλοίο για να συνεχίσεις να ζεις… ΝΑ ΖΕΙΣ!!!! Σκέψου προσεκτικά τη λέξη ζω… τόσο μικρή και όμως κρύβει μέσα της τόσο μεγάλο νόημα όχι μόνο για εσένα, αλλά και για τους γύρω σου, για τους δικούς σου ανθρώπους που σ’ αγαπούν γιατί ζεις, που ζουν γιατί σ’ αγαπούν!

Ξέρω…τα κύματα θα μου πεις είναι πολλά και το πλοίο καμιά φορά μπορεί να μπάζει νερά…και;;;; Όσα νερά και να μπάζει αν έχεις μάθει να κολυμπάς,ακόμα και να βουλιάζει, εσύ θα επιζήσεις! Το ξέρω ότι πολλές φορές αγχώνεσαι, τρέμεις, δεν μπορείς να κοιμηθείς, νιώθεις ενοχές για διάφορα πράγματα τα οποία εσύ θεωρείς ότι δεν έπρεπε να κάνεις… Να είσαι ευγνώμων για όλα όσα νιώθεις λοιπόν! ΓΙΑ ΟΛΑ! Είσαι τόσο τυχερός που τα νιώθεις! Χωρίς αυτά δε θα ζούσες! Χωρίς αυτά δε θα βελτίωνες τη ζωή σου! Χωρίς αυτά δε θα άλλαζες το άρωμα της, μέχρι να πετύχεις εκείνο που θα σε κάνει να μην το βαρεθείς ποτέ!

Επιβιώνουμε απλά και θεωρούμε ότι ζούμε. Δε ζεις όμως έτσι… Δε ζούμε έτσι… Πώς μπορείς να λες ότι ζεις αν δε θες να πονάς;Το θέμα ξέρεις ποιο είναι τελικά; Να μάθεις ότι ο φόβος, το άγχος, ο πόνος και ό,τι αισθάνεσαι ότι αρνητικά πολιορκεί τη ζωή σου, είναι εκεί γιατί μόνο έτσι θα βελτιωθείς εσύ και μόνο έτσι θα πείσεις τον εαυτό σου ότι κρύβεις μέσα σου δύναμη για να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο που σου παρουσιάζεται!

Μην ξεχνάς ότι τις περισσότερες φορές εσύ επιλέγεις το άρωμα για τη δική σου ζωή και ακόμα και αν αυτό δε μυρίζει και τόσο όμορφα όσο θα ήθελες, μπορείς να το αλλάξεις αρκεί εσύ να το αποφασίσεις, αρκεί να αγαπάς ό,τι λέγεται ΖΩΗ!!! -1-638

Ευχαριστώ για όσα με έμαθες…

Σεβαστή-Ειρήνη (Φιλόλογος-Ειδική Παιδαγωγός)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: