ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΖΩΗ…

Ξέρω ότι είχατε πολύ καιρό να διαβάσετε άρθρο μου, αλλά νομίζω ότι ο καθένας από εμάς έχει τις περιόδους εκείνες που δε θέλει να γράψει ή αν μιλήσει…έτσι κι εγώ…απλά δεν ήθελα για ένα διάστημα να γράψω…ίσως δεν ήμουν σε φάση να σκεφτώ για να γράψω…ίσως πάλι να μην ήθελα να γράψω, απλά γιατί δεν ήθελα και όχι γιατί δεν είχα τι να γράψω… Αφορμή αυτού του άρθρου μου είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος μπήκε στη ζωή μου πολύ ξαφνικά και χάρη στον οποίο έμαθα πάρα πολλά, ακόμα κι αν εκείνος πίστευε ότι δε μου προσέφερε κάτι… Πολλές φορές άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή μας και μας προκαλούν να γράψουμε. Ξύνουν αυτήν την πτυχή του χαρακτήρα μας που ηδονίζεται να εκφράζεται μέσω της γραπτής έκφρασης! Έτσι συνέβη και με την περίπτωση τη δική μου!

Υπερκινητικός, αγχώδης, νευρικός, κουβαλώντας μια ζωή με πολλά πολλά κύματα και αρκετές πληγές και όμως τόσο μα τόσο δυνατός που λες και καμιά πληγή δε σε είχε αγγίξει! Και όμως… σε άγγιξαν, γιατί αν δε σε άγγιζαν δε θα σε θαύμαζα τώρα! Μέσα από εσένα θέλω να μιλήσω σε όλους εκεί έξω που μοιάζουν με εσένα, που βλέπουν κοινά στοιχεία στον εαυτό τους με εσένα. Πολλές φορές η ζωή δε μας τα φέρνει όπως ακριβώς θέλουμε… το ξέρω γιατί έχει συμβεί και στη δική μου ζωή… αλλά ποια θα ήταν άραγε η γοητεία της ζωής αυτής αν όλα ήταν προκαθορισμένα; Τι είδους άρωμα θα ήταν αυτό; Τόσο βαρετό, τόσο κοινότυπο και τόσο παλιομοδίτικο! Η ζωή σου είναι όμορφη γιατί ακριβώς της έχεις αλλάξει κατά καιρούς διάφορα αρώματα! Καθένα από αυτά είχε και μια διαφορετική σημασία για εσένα, αλλά όλα τα αγάπησες, χωρίς να ξεχωρίσεις κανένα! Πόσες φορές είπες θα τα παρατήσω και άλλες πόσες δεν τα παράτησες τελικά; Είδες, έμαθες ότι τελικά το να μην τα παρατάς είναι το πλοίο για να συνεχίσεις να ζεις… ΝΑ ΖΕΙΣ!!!! Σκέψου προσεκτικά τη λέξη ζω… τόσο μικρή και όμως κρύβει μέσα της τόσο μεγάλο νόημα όχι μόνο για εσένα, αλλά και για τους γύρω σου, για τους δικούς σου ανθρώπους που σ’ αγαπούν γιατί ζεις, που ζουν γιατί σ’ αγαπούν!

Ξέρω…τα κύματα θα μου πεις είναι πολλά και το πλοίο καμιά φορά μπορεί να μπάζει νερά…και;;;; Όσα νερά και να μπάζει αν έχεις μάθει να κολυμπάς,ακόμα και να βουλιάζει, εσύ θα επιζήσεις! Το ξέρω ότι πολλές φορές αγχώνεσαι, τρέμεις, δεν μπορείς να κοιμηθείς, νιώθεις ενοχές για διάφορα πράγματα τα οποία εσύ θεωρείς ότι δεν έπρεπε να κάνεις… Να είσαι ευγνώμων για όλα όσα νιώθεις λοιπόν! ΓΙΑ ΟΛΑ! Είσαι τόσο τυχερός που τα νιώθεις! Χωρίς αυτά δε θα ζούσες! Χωρίς αυτά δε θα βελτίωνες τη ζωή σου! Χωρίς αυτά δε θα άλλαζες το άρωμα της, μέχρι να πετύχεις εκείνο που θα σε κάνει να μην το βαρεθείς ποτέ!

Επιβιώνουμε απλά και θεωρούμε ότι ζούμε. Δε ζεις όμως έτσι… Δε ζούμε έτσι… Πώς μπορείς να λες ότι ζεις αν δε θες να πονάς;Το θέμα ξέρεις ποιο είναι τελικά; Να μάθεις ότι ο φόβος, το άγχος, ο πόνος και ό,τι αισθάνεσαι ότι αρνητικά πολιορκεί τη ζωή σου, είναι εκεί γιατί μόνο έτσι θα βελτιωθείς εσύ και μόνο έτσι θα πείσεις τον εαυτό σου ότι κρύβεις μέσα σου δύναμη για να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο που σου παρουσιάζεται!

Μην ξεχνάς ότι τις περισσότερες φορές εσύ επιλέγεις το άρωμα για τη δική σου ζωή και ακόμα και αν αυτό δε μυρίζει και τόσο όμορφα όσο θα ήθελες, μπορείς να το αλλάξεις αρκεί εσύ να το αποφασίσεις, αρκεί να αγαπάς ό,τι λέγεται ΖΩΗ!!! -1-638

Ευχαριστώ για όσα με έμαθες…

Σεβαστή-Ειρήνη (Φιλόλογος-Ειδική Παιδαγωγός)

ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΜΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ!

Διαφορετικότητα…Πρέπει όλοι να είμαστε ίσοι…Ο άλλος, ο ξένος, ο διαφορετικός…Δεν πρέπει να κάνουμε διακρίσεις…Μα πώς είναι έτσι αυτός; Γιατί είναι διαφορετικός από εμάς;Τόσες φράσεις αντίθετες μεταξύ τους…Θέλουμε ως κοινωνία να πιστεύουμε ότι έχουμε ενσωματώσει τη διαφορετικότητα, αλλά το αντίθετο είναι πιο εμφανές… Με αφορμή λοιπόν μια εμπειρία μου σέ ένα Δημοτικό σχολείο, θα προσπαθήσω να μιλήσω κι εγώ με τη σειρά μου για τη διαφορετικότητα, ελπίζοντας να βάλω ένα λιθαράκι στην προσπάθεια μιας πραγματικής και όχι πλασματικής ενσωμάτωσης…
Στην Α’ Δημοτικού ενός σχολείου στο οποίο τυχαίνει να βρίσκομαι υπάρχει και ένα πιτσιρίκι με αυτισμό. Τα παιδιά λοιπόν σήμερα αποφασίσαμε να μάθουν κάποια γραμματάκια, ανάμεσα σε αυτά ήταν και το π+α=πα… Προκειμένου να παραδώσουμε το μάθημα στα πιτσιρίκια, τους δώσαμε μια φωτοτυπία με μια ζωγραφία, στην οποία απεικονίζονταν μια μαμά πάπια μαζί με τα τρια της παπάκια και αφού τα παιδιά έγραψαν από κάτω το πα, τα προτρέψαμε να ζωγραφίσουν τις πάπιες. Τότε όλα άρχισαν να με ρωτούν: κυρία οι πάπιες στη ζωγραφιά να είναι κίτρινες ή πορτοκαλί; Τότε βρήκα την ευκαιρία να κάνω τα παιδιά να κατανοήσουν στο βαθμό που αυτό καθίστατι δυνατό τη σημασία της διαφορετικότητας και είπα το εξής: γιατί δεν τις κάνετε ό,τι χρώμα θέλετε εσεις;Μα κυρία δε γίνεται, αφού οι πάπιες είναι συνήθως κίτρινες ή άσπρες…Και γιατί δηλαδή θα πρέπει όλες οι πάπιες να είναι το ίδιο χρώμα πάντα;Δεν είναι πολύ βαρετό να έχουν όλες το ίδιο χρώμα και να μη διαφέρουν πουθενά μεταξύ τους; Ναι κυρία είναι πολύ βαρετό!
Άλλωστε εμείς μεταξύ μας είμαστε όλοι ίδιοι; Άλλος φοράει γυαλία, άλλος όχι, άλλος είναι ψηλός και άλλος κοντός, άλλος παχύς και άλλος αδύνατος…τότε όλα άρχισαν να εντοπίζουν διαφορές μεταξύ τους…άκουσα πολλά, όπως: εγώ κυρία φοράω κόκκινα πέδιλα, ενώ η φίλη μου μπλε, εμένα κυρία μου αρέσει η σοκολάτα ενώ στο φίλο μου η φράουλα και ανάμεσα σε αυτά ένα κοριτσάκι μικροκαμωμένο μου λέει τα εξής, τα οποίο βρήκα εξαιρετικά έξυπνο για ένα παιδί τέτοιας ηλικίας! Κυρία είναι καλύτερα να είναι διαφορετικό χρώμα τα παπάκια στη ζωγραφιά, γιατί αν όλα είναι ίδια τότε η μαμά πάπια δε θα τα ξεχωρίζει…Πολύ σωστά της απαντώ εγώ… Βγαίνοντας στο διάλειμμα όμως φαίνεται ότι η μικρή το σκεφτόταν και έρχεται με μια φίλη της…και οι δυο έτρωγαν bakerols.Τότε η μικρή με ρωτάει: εγώ κυρία τρώω bakerols πίτσα και η Σ. bakerols κλασικά, δεν είναι διαφορετικό αυτό;ε;Άρα κι εμείς είμαστε διαφορετικές…
Έμεινα άφωνη με τον τρόπο που τα παιδιά μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορετικότητα, αρκεί να τους την περάσουμε σωστά! Τα παιδιά αντιλαμβάνονται με το δικό τους μοναδικό τρόπο πολλά πράγματα και να είστε σίγουροι ότι είναι πολλές φορές και ο πιο αντιπροσωπευτικός! Τα συγκεκριμένα παιδιά κατανόησαν σε ένα βαθμό τι εστί διαφορετικός και κατάλαβαν ότι δεν πρόκειται για κάτι ξένο ή τρομακτικό…
Συμβουλή μου; Δώστε στα παιδιά σας να καταλάβουν τη σημασία της διαφορετικότητας! Γιατί το πρόβλημα δεν υπάρχει μόνο σε αυτόν που είναι διαφορετικός, αλλά κυρίως σε αυτόν που δεν τον αποδέχεται! Ευχαριστώ…
Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη ( Φιλόλογος-Ειδική παιδαγωγός)

ΕΧΩ ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ… ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΩ;

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή)

   Για πόσους από εμάς η υποψία και μόνο ότι ένα παιδί έχει νοητική υστέρηση δεν αποτελεί απειλή; Και όμως…Όσο δύσκολο και αν φαίνεται,τα παιδιά αυτά έχουν τη δυνατότητα να βελτιωθούν σημαντικά,σε σημείο που ενδεχομένως ακόμα και να μη φαίνεται με την πάροδο του χρόνου η νοητική αυτή υστέρηση…Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν διαβαθμίσεις στη νοητική υστέρηση…Βαριά,μέτρια,ήπια… Μπορούμε κάλλιστα να βοηθήσουμε στη βελτίωση του εκάστοτε παιδιού μέσα από τις κατάλληλες τεχνικές…

Ο Σ.είναι μαθητής της τρίτης Δημοτικού και είναι παιδί με νοητική υστέρηση και υπερκινητικότητα,αλλά υψηλής λειτουργικότητας,πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η νοητική του υστέρηση είναι οριακή και μέσα από κατάλληλες τεχνικές και με την απαιτούμενη προσοχή,το παιδί έχει τη δυνατότητα να βελτιωθεί σημαντικά! Κατ’αρχήν το βασικό μας πρόβλημα ήταν ότι το παιδί δεν είχε μάθει να έχει όρια,πράγμα το οποίο καθιστούσε δύσκολη τη βελτίωσή του σε πρώτη φάση,ενώ σε δεύτερη υπήρχε η πιθανότητα αν συνέχιζε χωρίς όρια να φανεί η νοητική του υστέρηση σε μεγαλύτερο βαθμό στο μέλλον…

Έτσι επικεντρωθήκαμε αρχικά στην τοποθέτηση ορίων στον Σ. τόσο από την ίδια την οικογένεια,όσο και από τους εκπαιδευτικούς,οι οποίοι ασχολούμασταν με το παιδί… Αυτό έγινε σταδιακά… Όποτε είχαμε μάθημα δεν μπορούσε να καθίσει στην καρέκλα,οπότε καθόμασταν πάνω σε μεγάλα μαξιλάρια στο πάτωμα και κάναμε το μάθημα εκεί,πάντα όμως υπό τη μορφή παιχνιδιού,ώστε το παιδί να μη βαρεθεί,αλλά ταυτόχρονα να μάθει μέσω του παιχνιδιού! Χρησιμοποιήσαμε το πολύ γνωστό σε όλους zenga και σε κάθε τουβλάκι είχα γράψει και από μια ερώτηση γραμματικής,η οποία αφορούσε κυρίως καταλήξεις,διαφορά θηλυκών,αρσενικών και ουδετέρων,χρόνους κλπ…Με κάθε τουβλάκι,του οποίου την ερώτηση απαντούσε ο ίδιος, ήθελε να  φτιάξει μια πολυκατοικία,την οποία από μόνος του μου ζήτησε να κλωτσάει αφού τελειώναμε με δύναμη και να τη ρίχνει κάτω! Δέχθηκα και πραγματικά του άρεσε πολύ,γιατί παρατήρησα ότι το παιδί λόγω της υπερκινητικότητάς του,διοχέτευε κάπου την ενέργειά του με αυτόν τον τρόπο! Μετά από ένα χρονικό διάστημα το παιδί άρχιζε να με εμπιστεύεται και σιγά σιγά αποφάσισε να καθίσει και στην καρέκλα…Μάλιστα ήταν ο ίδιος που το ζήτησε…

Προκειμένου να βελτιώσουμε τα όρια του Σ. έγραψα πάνω σε ένα χαρτόνι τους κανόνες που θα έπρεπε να ακολουθεί και τους έβαλα ακριβώς απέναντι,ώστε να τους βλέπει…Βάλαμε από κάτω και οι δυο την υπογραφή μας και συμφωνήσαμε ότι αυτοί θα ήταν οι δικοί μας κανόνες…Επιπλέον σε κάθε μάθημα που ο Σ. ήταν ήσυχος και προσεκτικός έπαιρνε ένα αυτοκόλλητο…Στα 3 αυτοκόλλητα,θα είχε τη δυνατότητα να δει ταινία μαζί μου με κινούμενα σχέδια,την οποία στη συνέχεια θα σχολιάζαμε,ή πάνω στην οποία θα του έκανα ερωτήσεις… Ακόμα φτιάξαμε ένα πτυχίο, το οποίο είχε πάνω 3 κουτάκια για κάθε μήνα και μέσα στα οποία θα έμπαινε από ένα αυτοκόλλητο,αν ο Σ.ήταν ήσυχος και υπάκουος στο σπίτι…Αφού συμπλήρωνε και τα τρία κουτάκια,η μαμά θα τον έγραφε ποδόσφαιρο… Είναι προτιμότερο η επιβράβευση να είναι υπό μορφή δραστηριότητας,ώστε και το παιδί να επωφελείται,αλλά και να μην κάνει κάτι μόνο και μόνο περιμένοντας ως αντάλλαγμα κάτι υλικό.Προτιμούμε λοιπόν η επιβράβευση να έρχεται τελείως φυσικά,ως αποτέλεσμα της προσπάθειας που έκανε και όχι ως αντάλλαγμα και με πράγματα ή δραστηριότητες που το καλλιεργούν είτε ψυχικά,είτε πνευματικά,είτε σωματικά…

Η βελτίωση του παιδιού είναι πολύ σημαντική! Πλέον δεν παρουσιάζει την ίδια ανυπακοή,αλλά ούτε και την ίδια ανησυχία! Ο λόγος του βέβαια έχει πολλές δυσκολίες,τόσο ο γραπτός,όσο και ο προφορικός.Παρουσιάζει δυσκολίες στην οπτικοαντιληπτική λειτουργία και στην ακουστικοαντιληπτική επίσης! Για το λόγο αυτόν συνεχίσαμε να χρησιμοποιούμε τις ταινίες κινουμένων σχεδίων και μέσα από αυτές προσπάθησα σιγά σιγά να τον κάνω να αποδίδει το νόημα,αρχικά κάνοντάς του προφορικές ερωτήσεις και στη συνέχεια βλέποντας κομμάτι κομμάτι και καλώντας τον αφού μου εξηγήσει προφορικά τι είδε,να το καταγράψει…Η μέθοδος όντως είχε αποτέλεσμα στο παιδί! Το θέμα ήταν ότι οι λέξεις του ήταν όλες ενωμένες η μια πλάι στην άλλη,με αποτέλεσμα να μην είναι ευανάγνωστο το κείμενο του. Έτσι λοιπόν τοποθετήσαμε «τοίχους»…Σχεδιάσαμε οριζόντιες γραμμούλες και κάθετες,ώστε να δημιουργούνται κουτάκια και μέσα σε αυτά να γράφει κάθε λέξη του… Το παιδί φάνηκε να διευκολύνεται,ενώ ταυτόχρονα εμπέδωνε το χωρισμό των λέξεων….Στη συνέχεια και όσο περνούσε ο καιρός,οι γραμμές έγιναν διακεκομμένες,έπειτα αφού έγραφε κάθε λέξη,σχεδίαζε ο ίδιος μια κάθετη γραμμή πλάι της και τέλος τις φανταζόταν απλά,ώστε να μην κολλάει τις λέξεις του!

Όλες αυτές οι τεχνικές πήραν χρόνο και φυσικά δεν μπορούν να αποδώσουν από τη μια στιγμή στην άλλη,αλλά έχει μεγάλη σημασία να προσπαθήσετε μέσω της εφευρετικότητας να βοηθήσετε στη βελτίωση των παιδιών αυτών,γιατί δεν είναι ότι τα ίδια δεν μπορούν ή δε θέλουν,αλλά μάλλον ότι δεν τους έχει δοθεί ο απαιτούμενος χρόνος ή δεν είχαν τις κατάλληλες στρατηγικές μάθησης! ΠΡΟΣΟΧΗ!!!! Κανένα παιδί δεν υποχρεώνει κάποιον να κάνει υπομονή,προκειμένου να του μεταδώσει τη γνώση…<<Δεν είναι θέμα υπομονής..Γνωρίζεις ότι οι ρυθμοί του παιδιού αυτού είναι πιο αργοί.Είναι στο χέρι σου να δεχθείς να συμπορευθείς με αυτούς…>>μου είχε πει κάποια στιγμή ένας καθηγητής μου…Είχε τόσο δίκιο!!!Απλά σκεφθείτε το…

ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ…

  <<Κυρία τι έφερες;>> με ρώτησε η Χ. <<Ένα παιχνίδι έφερα…>>της απάντησα… Όταν το παιχνίδι βγήκε από τη σακούλα τα παιδιά το περιεργάζονταν…Κοίταξαν πρώτα το κουτί,μετά το άνοιξαν,γι να δουν μέσα πως είναι,αλλά και πάλι δεν πολυκατάλαβαν τι ακριβώς θα παίζαμε…Το παιχνίδι ήταν μια μονόπολη… Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο χρήσιμο μπορεί να αποδειχθεί ένα τέτοιο παιχνίδι για τα παιδιά με νοητική υστέρηση! Τα παιδιά αυτά έχουν ανάγκη να μάθουν να χειρίζονται τις ποσότητες των χρημάτων! Έχουν ανάγκη να κατανοήσουν πώς θα πληρώνουν και πώς θα δίνουν ρέστα ή πώς θα τους δίνουν τα ρέστα οι άλλοι!

Μέσω της μονόπολης τα παιδιά μαθαίνουν τις έννοιες και την αξία των χρημάτων,ενώ ταυτόχρονα μαθαίνουν να μετράνε,καθώς καλούνται να μετρήσουν πόσες κινήσεις θα κάνει το πούλι τους, ή τι αριθμό έφεραν τα ζάρια που έριξαν! Επιπλέον αντιλαμβάνονται τις έννοιες της αγοράς και της πώλησης,ενώ ταυτόχρονα εξασκούν την ανάγνωσή τους,καθώς καλούνται να αναγνώσουν διάφορες κάρτες… Επίσης η αίσθηση της ευγενούς άμιλλας αναπτύσσεται και σε αυτά τα παιδιά μέσα από τέτοιου είδους ομαδικά παιχνίδια!

Στη συνέχεια άλλη μια πολύ ενδιαφέρουσα τεχνική θα μπορούσε να είναι και η διδακτική της ποσότητας των χρημάτων μέσω του κουκλοθέατρου…Στα παιδιά αυτά και γενικότερα στα παιδιά,αρέσει πάρα πολύ η διδασκαλία μέσω του παιχνιδιού! Έτσι λοιπόν,μπορούμε κάλλιστα να χρησιμοποιήσουμε κούκλες,να φτιάξουμε ένα πρόχειρο μαγαζάκι ή περίπτερο,το οποίο θα έχουμε εξοπλίσει με διάφορα αντικείμενα και να τα παροτρύνουμε να παίξουν τους ρόλους του πελάτη και του πωλητή με τη βοήθεια μας όπου αυτή χρειάζεται! Τα παιδιά μέσω της βιωματικής διαδικασίας κατανοούν και απομνημονεύουν καλύτερα τις πελατειακές σχέσεις,αλλά και τις ποσότητες!

Ακόμα και στην ώρα της γυμναστικής τα παιδιά αυτά θα μπορούσαν να μάθουν πράγματα,τα οποία θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμα για τα ίδια… Μπορείτε να  ζωγραφίσετε στο δάπεδο σκαλάκια με αριθμούς και να τα καλέσετε να περπατήσουν ή ακόμα και να κάνουν μικρά πηδηματάκια για παράδειγμα μέχρι το σκαλάκι με τον αριθμό 5 ή 3 κλπ… Μέσω αυτής της διαδικασίας τα παιδιά με νοητική υστέρηση εξασκούν όχι μόνο την απομνημόνευσή τους,αλλά και την αδρή τους κινητικότητα!  Πολλή καλή τεχνική ακόμα είναι και το πολύ γνωστό σε όλους μας τσέγκα,το παιχνίδι με τα τουβλάκια… Ζωγραφίζουμε στο ένα μέρος πάνω στο κάθε τουβλάκι πράξεις με αριθμούς και κάθε παιδί που αφαιρεί ένα τουβλάκι,καλείται να λύσει και την πράξη. Όποιο παιδί λύσει τις περισσότερες ανταμοίβεται με περισσότερα αυτοκόλλητα στη σελίδα του τετραδίου του!

Όσον αφορά επίσης τη μαγειρική,είναι ακόμα μια πολύ ενδιαφέρουσα τεχνική προκειμένου τα παιδιά να μάθουν να αντιλαμβάνονται τις ποσότητες και τους αριθμούς,ενώ ταυτόχρονα μαθαίνουν να μαγειρεύουν και να ξεχωρίζουν τα διάφορα προϊόντα! Στη συνέχεια τα καλούμε να προσφέρουν το φαγητό που έφτιαξαν,προκειμένου να το δοκιμάσουν και οι υπόλοιποι και ρωτάμε τον καθένα τι πιστεύει ότι θα χρειαζόταν το φαγητό μέσα για να γίνει πιο νόστιμο! Έτσι αναπτύσσεται διάλογος ανάμεσα στο παιδιά και η ανταλλαγή απόψεων είναι εμφανής! Μπορείτε να ξεκινήσετε αρχικά με μια ψεύτικη κουζίνα,όπως αυτές που πουλάνε σε διάφορα μαγαζιά παιχνιδιών και στη συνέχεια και με τη βοήθειά σας πάντα να προχωρήσετε και στην κανονική μαγειρική!

Αυτοί είναι μερικοί από τους τρόπους που θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε προκειμένου τα παιδιά με νοητική υστέρηση να αποκτήσουν τις απαραίτητες γι’ αυτά γνώσεις και δεξιότητες,προκειμένου να καταφέρουν να ανταπεξέλθουν στη μετέπειτα πορεία της ζωής τους! Φυσικά είναι πολύ καλές τεχνικές που θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε και στα παιδιά που δεν έχουν κάποια ειδική ανάγκη ή και ακόμα στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες,προκειμένου να αναπτύξουν τη μνήμη τους και τις δεξιότητές τους!

Ανακαλύψτε κι εσείς τους τρόπους για να μάθουν τα παιδάκια σας! Εκμεταλλευθείτε ακόμα και τα πιο πράγματα,που ίσως σας φαίνονται ανόητα,για να τους διδάξετε ό,τι θέλετε!Μέσα από τη βιωματική διαδικασία και μόνο τα παιδιά θα μάθουν…Επιχειρήστε το!!

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή)

ΕΧΩ ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ…ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΩ…

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή)

   Είναι πού συχνό φαινόμενο στα σχολεία να παρατηρούμε παιδιά με διαφορετικότητες…Η νοητική υστέρηση είναι μια από αυτές… Είναι μεγάλος ο αριθμός των παιδιών με νοητική υστέρηση που φοιτούν σε γενικά σχολεία,γιατί οι γονείς ίσως αρνούνται να δεχθούν την διαφορετικότητα του παιδιού τους,με αποτέλεσμα να μη θέλουν να γίνεται γνωστό το<<πρόβλημα>> όπως συνηθίζουν να το αποκαλούν…  Όσον αφορά τα ειδικά σχολεία,στα οποία φοιτούν επίσης τέτοια παιδιά,παρατηρείται σχεδόν πάντα το φαινόμενο οι εκπαιδευτικοί να προσπαθήσουν να τους μάθουν ιστορία,γραμματική κλπ…Πολλά παιδιά με ήπια νοητική υστέρηση μπορούν να μάθουν κάποια μαθήματα,όπως για παράδειγμα η γραμματική, αν όχι τέλεια σε ένα μεγάλο βαθμό για τα ίδια,αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα μπορέσουν να τη χρησιμοποιήσουν για να βελτιώσουν τη ζωή τους αργότερα…

Τα παιδιά με νοητική υστέρηση αυτό που έχουν περισσότερο απ’όλα ανάγκη είναι να μπορέσουν στο μέλλον ως ένα μεγάλο βαθμό να ανταπεξέλθουν και μόνα τους,κάτι το οποίο είναι και η μεγάλη αγωνία όσων γονιών έχουν τέτοια παιδιά! Ένα τέτοιο παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει το χρόνο πολύ παλαιότερα από το <<πέρυσι>>ή <<το χθες>>ή <<τα περσινά Χριστούγεννα>>,οπότε δεν μπορεί να κατανοήσει τι είναι το 1821 που ο εκπαιδευτικός προσπαθεί να του μάθει στην ιστορία ή το 1940 κλπ… Σε αυτό στο οποίο θα πρέπει να δώσουμε την απαιτούμενη προσοχή  γι’αυτά τα παιδιά,είναι οι λειτουργικές τους δεξιότητες!

Θα ήταν πολύ εποικοδομητικό για παράδειγμα να τους μαθαίναμε ποια προϊόντα παίρνουμε από τα ζώα και ποια από τα φυτά,ώστε να γνωρίζουν τα τρόφιμα,επίσης θα μπορούσαμε να τα πάρουμε στο super market και με την καθοδήγησή μας να μάθουν ποια είναι τα όσπρια,πού βρίσκουμε τα τυροκομικά,το κρέας κλπ… Η βόλτα στο μαγαζί είναι ένας πολύ καλός τρόπος,ώστε να κατανοήσουν και τις συναλλαγές που κάνουμε στην καθημερινή μας ζωή! Ταυτόχρονα στο δρόμο καθώς περπατάμε μπορούν να διδαχθούν κάποια σήματα,τα φανάρια,τα μέσα οδικής κυκλοφορίας,αλλά και πώς οφείλουμε να περπατάμε μόνοι μας,ώστε να μην υπάρξουν ατυχήματα! Είναι πολύ βασικό να προνοήσουμε για τη σωματική ακεραιότητα αυτών των παιδιών όταν θα κληθούν να ανταπεξέλθουν σε κάτι που θα τους ζητηθεί!

Είναι καλό αν είμαστε στην κουζίνα για παράδειγμα να τα καλούμε να μας φέρουν την κατσαρόλα,ή το τηγάνι,να φορέσουν την ποδιά,να μάθουν να πλένουν τα χεράκια πριν να φάνε ή πριν μαγειρέψουν οτιδήποτε,να γνωρίζουν σε ποιο σημείο βρίσκεται κάθε πράγμα,ώστε να μπορούν να το βρουν στη συνέχεια και αν το τοποθετήσουν! Επιπλέον καλό θα ήταν να είναι σε θέση να διαβάσουν ένα σημείωμα που θα αφήσουμε αν κάποια στιγμή λείψουμε από το σπίτι,ή να μπορούν τα ίδια να ειδοποιήσουν κάποιον με ένα δικό τους σημείωμα,έστω και αν είναι ανορθόγραφο!

Όλοι μας γνωρίζουμε τα περιοδικά που διαβάζαμε πιο μικροί για να περάσει η ώρα,όπως το super Κατερίνα,τα κόμικς ή κάποια άλλα παρόμοια με αυτά…Αυτά λοιπόν τα περιοδικά θα μπορούσαν να είναι ένας καλός τρόπος,προκειμένου να αναπτύξουμε μια συζήτηση με αυτά τα παιδιά και να τα βάλουμε στη διαδικασία να σκεφτούν και να κάνουν διάλογο και μεταξύ τους! Ακόμα,τα σίριαλ της τηλεόρασης είναι ένα καλό μέσον για να καλλιεργήσουμε τη συζήτηση μαζί τους,καθώς τα παιδιά συνήθως με νοητική υστέρηση περνάνε ένα μεγάλο μέρος της ημέρας τους βλέποντας τηλεόραση!

Προσπαθήστε λοιπόν να διευκολύνετε τη ζωή των παιδιών αυτών και να καλλιεργήσετε τις λειτουργικές τους δεξιότητες,ώστε να καταφέρουν στο μέλλον να ανταπεξέλθουν και μόνα τους!Τα μαθήματα που διδάσκονται τα παιδιά του γενικού σχολείου δυστυχώς δεν μπορούν να βοηθήσουν αυτά τα συγκεκριμένα παιδιά,παρά μόνο να τους προκαλέσουν σύγχυση και εκνευρισμό,αφού δε θα τα κατανοούν!

Πηγές:Σεμινάριο ειδικής αγωγής:»Εκπαίδευση μαθητών με νοητική ανεπάρκεια και εκπαίδευση μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες»,Προσωπική εμπειρία

ΕΧΩ ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ…ΠΟΙΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΜΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΩ;

  Δεν είναι λίγοι αυτοί,οι οποίοι πιστεύουν ότι τα άτομα με νοητική υστέρηση δεν είναι ικανά να μάθουν ή να απομνημονεύσουν,με αποτέλεσμα τα ίδια να βρίσκονται στο περιθώριο και πολλές φορές μη γνωρίζοντας ούτε καν τον τρόπο που θα μπορούσαν αν καλύψουν κάποιες έστω βασικές τους καθημερινές ανάγκες,καθώς κανείς δεν έχει δείξει την απαιτούμενη υπομονή και προσοχή,προκειμένου να τους τα μάθει…Είναι γεγονός όμως ότι αν καταφέρουμε να καθίσουμε δίπλα σε αυτά τα παιδιά με επιμονή και υπομονή θα μπορέσουμε μέσω διάφορων τεχνικών να τα βοηθήσουμε να μάθουν και να αποκωδικοποιήσουν αρκετά βασικά πράγματα…Εδώ λοιπόν θα αναφέρουμε κάποις τρόπους,με τους οποίους θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στη μάθηση και διδασκαλία αυτών των παιδιών:

  •   Τα παραμύθια θα μπορούσαν αν είναι ένας αρκετά έξυπνος και ενδιαφέρον τρόπος για την ανάπτυξη της προσωπικότητας,των συναισθημάτων,αλλά και την κινητοποίηση του πνεύματος των παιδιών με νοητική υστέρηση!Μπορούμε κάλλιστα να αναγνώσουμε ένα απλό,αλλά ταυτόχρονα ενδιαφέρον παραμύθι στα παιδιά αυτά,με πολλές πολλές εικόνες και χρώματα,ώστε να κεντρίζει το ενδιαφέρον και τη φαντασία τους και στη συνέχεια να το καλέσουμε να αποδώσουν το νόημα,δηλαδή τι κατάλαβαν,όχι όμως μέσα από στείρες ερωτήσεις,αλλά μέσω μιας όμορφης συζήτησης,στην οποία θα συμμετέχουμε και εμείς,ως οδηγοί της…Έτσι και χωρίς τα παιδιά να το καταλάβουν θα αρχίσουν να αναπτύσουν μεταξύ τους απόψεις,ενώ ταυτόχρονα θα κινητοποιείται η κρίση τους και ο διάλογος μεταξύ τους!
  •   Οι καρτέλες με τα γράμματα μπροστά και την εικόνα,την οποία αντιπροσωπεύουν από την πίσω μεριά,επίσης είναι ένας καλός τρόπος,προκειμένου τα παιδιά αυτά να μάθουν τα γραμματάκια με τη βοήθεια και πάλι των εικόνων,καθώς αυτές είναι ουσιαστικής σημασίας για αυτά,αφού χάρη στις εικόνες τα ίδια έχουν και οπτική επαφή με αυτό,το οποίο καλούνται να μάθουν!
  •    Οι καρτέλες,με τις οποίες το παιδί καλείται να βρει τις όμοιες είναι επίσης ένας αρκετά ενδιαφέρων τρόπος,προκειμένου να καλλιεργήσουμε την κρίση και τη σκέψη του
  •    Τα επιτραπέζια παιχνίδια,αλλά και τα παζλ,μπορούν επίσης να φανούν αρκετά ενδιαφέροντα για αυτά τα παιδιά,καθώς μέσα από αυτά θα μπορούν να δυναμώσουν τη σκέψη τους και να αποκτήσουν μια ενασχόληση,η οποία θα τα ευχαριστεί και θα κρατάει το πνεύμα τους σε εγρήγορση
  •   Η ζωγραφική ακόμα αποτελεί έναν πολύ ενδιαφέροντα τρόπο για την καλλιέργεια της φαντασίας αυτών των παιδιών και μάλιστα πολλά από αυτά έχουν ταλέντο,αν καταφέρουμε να το ανακαλύψουμε και αν τους δώσουμε την ευκαιρία να το φέρουν στο φως

Όλα αυτά όμως χωρίς ΑΓΑΠΗ απέναντι σε αυτά τα πλάσματα και χωρίς μια μεγάλη ΑΓΚΑΛΙΑ και ένα ακόμα μεγαλύτερο ΦΙΛΙ δε θα μπορέσουν ΠΟΤΕ να έχουν αποτέλεσμα!Σας ευχαριστώ για ακόμα μια φορά!

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή)

ΕΧΩ ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ ΑΛΛΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΘΩ…ΘΕΣ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ;

Είναι γεγονός ότι πολλοί από εμάς όταν ακούσουμε τη λέξη νοητική στέρηση,το μυαλό μας αμέσως πάει στο ότι το άτομο με νοητική υστέρηση δεν μπορεί να μάθει με καμία δύναμη όσο και αν προσπαθήσουμε…. Είναι όμως λάθος…Τα άτομα με νοητική υστέρηση μπορούν να μάθουν αν καθίσουμε με υπομονή δίπλα τους… Ακόμα και παιδιά με νοητική υστέρηση σε πιο μεγαλύτερο βαθμό από τα άλλα, θα μπορούσαν να μάθουν κάποια πράγματα… Η Τ. είναι μια κοπέλα γύρω στα 30,η οποία έχει νοητική υστέρηση…Ξέρει να ζωγραφίζει πολύ καλά,αναγνωρίζει ορισμένα γράμματα,αλλά όχι όλα και δεν έχει τη δυνατότητα να διαβάσει καλά… Όταν αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε τις καρτέλες με τα γραμματάκια,όπως στο Δημοτικό,η Τ. έδειξε ενδιαφέρον,γιατί πάνω οι καρτέλες είχαν και εικόνες,με αντικείμενα που ξεκινούσαν από το εκάστοτε γράμμα… Είχαν χρώμα και έτσι η Τ. έδειχνε μεγαλύτερη διάθεση για να μάθει! Στη διαδικασία της εκμάθησης όμως των γραμμάτων πήρε μέρος και ακόμα μια μαθήτρια,η οποία είχε και εκείνη νοητική υστέρηση στον ίδιο βαθμό περίπου με την Τ.,αλλά γνώριζε καλύτερα την αλφάβητο,ώστε να παρακινεί η μια την άλλη και να καταφέρω να κάνω πιο ενδιαφέρουσα τη διαδικασία της διδασκαλίας! Η διδασκαλία έγινε ως εξής:έδειχνα αρχικά το γράμμα με την εικόνα που αντιπροσώπευε στην Τ.για να διαπιστώσω πόσα από αυτά γνωρίζει και στη συνέχεια της έδειχνα τις κάρτες που γνώριζε,χωρίς την εικόνα,παρά μόνο με το γράμμα και της ζητούσα αφού μου πει ποιο γραμματάκι είναι να μου πει ένα αντικείμενο από το συγκεκριμένο γραμματάκι…Σε αυτό βοηθούσε και το άλλο κορίτσι,όπου η Τ,δυσκολευόταν και με αυτόν τον τρόπο προσπαθούσε η μια να βρει πιο γρήγορα το αντικείμενο μέσα από την ευγενή άμιλλα! Είναι μια καλή τακτική,προκειμένου μέσα από τον υγιή ανταγωνισμό να μάθουν όχι μόνο αυτά τα παιδιά,αλλά και τα υπόλοιπα!

Στη συνέχεια είναι πολύ καλό αφού διαπιστώσουμε ότι το παιδί με νοητική υστέρηση έχει μάθει να αναγνωρίζει τα γράμματα,να το βάλουμε να τα διαβάζει σε συνδυασμούς όπως λόγου χάρη: τ  α=τα Γράφουμε τα γραμματάκια σε απόσταση καλύτερα το ένα από το άλλο γιατί πολλά από αυτά τα παιδιά μπερδεύονται με το τ+α(τους μπερδεύει το +).Φυσικά αν καταλάβουμε ότι δεν υφίσταται τέτοιο θέμα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και το +…Τα καλούμε λοιπόν να ενώσουν το τ με το α και ούτω καθ’εξής,ή αλλιώς:<<φέρτε πιο κοντά το τ με το α…>> και τα βάζουμε να μας πουν ποια γραμματάκια βλέπουν μέσα στην ένωση,γιατί πολλά ενώ τα βλέπουν μπορεί για παράδειγμα να πουν ότι αντί «τα» βλέπουν «το» ή «τε» κλπ και στη συνέχεια τα βάζουμε να προφέρουν ολόκληρη την ένωση!

Μια πολλή καλή επιπλέον άσκηση είναι το σταυρόλεξο ή η κρεμάλα…Θα μπορούσαμε για παράδειγμα να φτιάξουμε ερωτήσεις όπως:<<τι σου είναι η αδερφή του μπαμπά;>>,<<σε έχει βαφτίσει αυτός;>>,<<τι σου είναι ο μπαμπάς του μπαμπά σου;>>,εκεί δεχόμαστε τους επισκέπτες>>,εκεί μαγειρεύουμε>>,εκεί φυλάμε τα ρούχα μας>>κλπ..Μέσα από τόσο απλές ερωτήσεις οξύνεται η σκέψη αυτών των παιδιών!Όσο απλές και αν φαίνονται για εμάς,γι’αυτά είναι πολύ χρήσιμες!

Επίσης,η ανάγνωση διάφορων απλών ιστοριών σε αυτά τα παιδιά είναι εξίσου σημαντική, καθώς μπορούμε να τα καλέσουμε να μας αποδώσουν το νόημα λέγοντας τους:<<σου άρεσε η ιστορία που διαβάσαμε;Για μες μου δηλαδή τι λέει;Γιατί σου άρεσε;>>Μπορούμε να του κάνουμε διάφορες μικρές και σχετικά απλές ερωτήσεις με βάση το κείμενο που διαβάσαμε,προκειμένου με αυτόν τον τρόπο να καλλιεργήσουμε τη σκέψη του,αλλά και τη μνήμη του!

Σημαντικό παράγοντα σε όλα αυτά και στην καλλιέργεια της θέλησης ενός τέτοιου παιδιού,είναι και η  επιβράβευση(αυτοκολλητάκια,σφραγιδούλες…),προκειμένου να αποκτήσει αυτοπεποίθηση και ενδιαφέρον για την όλη διαδικασία! Όλα τα παιδιά με νοητική υστέρηση μπορούν να μάθουν έστω τα στοιχειώδη,αρκεί να τα προσεγγίσουμε και με άπλαιτη υπομονή να το επιχειρήσουμε!Ας μην τα καταδικάζουμε,λόγω της κατάστασής τους!Είναι ισότιμα μέλη σε αυτήν την κοινωνία και έχουν κάθε δικαίωμα στη μάθηση και στη ζωή, όπως όλοι μας!Ευχαριστώ και πάλι!

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή και τις μαθησιακές δυσκολίες)

Previous Older Entries