ΛΟΓΙΚΗ VS ΦΟΒΟΥ-ΠΑΝΙΚΟΥ…

images Ξέρω φοβάσαι… Μπορώ να αισθανθώ ακριβώς πώς νιώθεις… Δε θα προσπαθήσω να σε πείσω να μη φοβάσαι… Το μόνο που θέλω από εσένα είναι να νιώσεις ότι σε καταλαβαίνω…Μπορώ να σε καταλάβω, γιατί το πέρασα και το περνάω! Θες να μιλήσουμε λίγο γι’ αυτό που νιώθουμε; Έχεις σκεφθεί πόσο καιρό έχεις να μιλήσεις πραγματικά σε κάποιον για όσα σε απασχολούν; Έχεις σκεφθεί πόσα συναισθήματα και σκέψεις κρύβεις μέσα σου που διστάζεις να εξωτερικεύσεις; Θα σου μιλήσω για ‘μένα… Θα με χρησιμοποιήσω σαν παράδειγμα για να σε βοηθήσω να καταλάβεις…
Όταν είχα την ευκαιρία να εκρήγνυμαι, όταν είχα την ευκαιρία να φωνάζω για οτιδήποτε ένιωθα ότι δεν μπορώ να αντέξω, όταν έβαζα τα κλάματα για ό,τι αισθανόμουν ότι με καταπίεζε, ΔΕΝ είχα κρίσεις πανικού! Οι φοβίες εξαφανίζονταν ως δια μαγείας! Και ήταν τότε που όλοι έλεγαν: Μα δεν πρέπει να εκρήγνυσαι, δεν πρέπει να φωνάζεις, είναι ντροπή!! Σταμάτησα λοιπόν να το κάνω!ΜΗΝ το κάνεις εσύ! Η σιωπή σου γεννά τις κρίσεις πανικού! Ο φόβος σου και όλα αυτά που σε ταράζουν δεν μπορούν να εκφρασθούν, δεν τα αφήνεις, με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται μέσα σου! Πόσα πράγματα όμως νομίζεις ότι μπορεί να χωρέσουν σε μια αποθήκη; Όσο μεγάλη κι αν είναι αυτή, είναι φυσικό επακόλουθο όταν της προσθέτεις ολοένα και περισσότερα, η ίδια να γεμίσει και να μη χωράει… Σταμάτα λοιπόν να τη γεμίζεις, γιατί στο τέλος δε θα χωράς ούτε εσύ μέσα σε αυτήν… Κάπως έτσι συμβαίνει και με τις αγχώδεις διαταραχές! Δε χωράς στον εαυτό σου! Ξεκίνα λοιπόν να αδειάζεις την αποθήκη! Θα σου πάρει καιρό και πολύ κόπο, γιατί έχεις μαζέψει πολλά και μερικά από αυτά άχρηστα, όμως θα φθάσεις σε ένα σημείο που θα τα καταφέρεις!
Εγώ το ξεκίνησα και ξέρεις τι με βοήθησε πολύ; Το μυαλό μου! ΜΟΝΟ αυτό θα σε βοηθήσει κι εσένα! Γιατί οι άνθρωποι με αγχώδεις διαταραχές είναι αυτοί, οι οποίοι σκέφτονται και όχι οι αδιάφοροι…Γιατί οι άνθρωποι αυτοί είναι τις περισσότερες φορές αυτοι που θεωρούμε δυνατοί! Και να σου πω και κάτι; Είμαστε δυνατοί! Γιατί ο έχθρός μας, στην προκειμένη περίπτωση ο φόβος, επειδή είναι κι εκείνος ισχυρός αντίπαλος, προσπαθεί να προσβάλλει μόνο ισχυρούς αντιπάλους, ώστε να αποδείξει ότι αξίζει να υπάρχει… Εσύ θα του δώσεις τη χαρά να τα καταφέρει; Έχεις όπλα…
Η λογική σου είναι το ισχυρότερο όπλο σου! Στάσου μπροστά στον καθρέφτη σου βγάλε τη λογική σου στην επιφάνεια και ντύσου με αυτήν! ΜΟΝΟ έτσι θα καταπολεμήσεις τον πανικό και το άγχος σου! Τίποτα δεν μπορεί να σου κάνει! Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι ΔΕ θα πάθεις τίποτα εξαιτίας των κρίσεων αυτών! Συνειδητοποίησε το! Είναι δυσκολοφόρετο το ρούχο της λογικής! Να το γνωρίζεις! Αν όμως ρουφήξεις λίγο την κοιλιά, κάνεις και την απαραίτητη δίαιτα σκέψεων που σε βασανίζουν, θα καταφέρεις να το φορέσεις και τότε θα δεις ότι όλα θα είναι σαν τότε, πριν τις κρίσεις…Αν χρειαστεί κλάψε, ούρλιαξε, ώστε να βγουν από μέσα σου αυτά που νιώθεις!
Μάθε να παλεύεις στη ζωή σου! Έτσι μόνο προχωράς! Έτσι μόνο εξελίσσεσαι!
Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη( Φιλόλογος-Ειδική παιδαγωγός)

Advertisements

ΜΑΘΑΙΝΩ ΠΡΟΣΘΕΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΡΙΚ!

‘Ετυχε σήμερα να ασχοληθώ με μια μαθήτρια της Γ’ Δημοτικού, η οποίαέχει διαγνωσθελι με οριακή νοημοσύνη… Ο δάσκαλός της προσπαθούσε μετά μανίας να της μάθει ποιοι αριθμοί αν προστεθούν μπορούν να κάνουν το 8, το 9 και το 10… Το παιδί δεν μπορούσε με τίποτα να τα αποτυπώσει, με αποτέλεσμα να αρχίσει να κουράζεται…Ο δάσκαλος λοιπόν μου πρότεινε να βοηθήσω αν ήθελα…Δέχθηκα και έτσι ξεκινήσαμε με τη μικρούλα…

Αρχίσαμε από το 8 και τους αριθμούς που αν τους προσθέσουμε μας βγάζουν το συγκεκριμένο νούμερο…
και έγραψα ως εξής:

8=
7+1
6+2
5+3
4+4
3+5
2+6
1+7

9=
8+1
7+2
6+3
5+4
4+5
3+6
2+7
1+8

10=
9+1
8+2
7+3
6+4
5+5
4+6
3+7
2+8
1+9

Αν παρατηρήσετε οι αριθμοί που βγάζουν άθροισμα 8 ξεκινούν με το 7, ώστε να είναι αμέσως μετά το 8 και να μην μπερδέυονται τα παιδιά, γιατί πολλές φορές δε θυμούνται από πού να ξεκινήσουν. Κατεβαίνουν λοιπόν από μπροστά ένα ένα: 7,6,5,4,3,2,1 και προσθέτουμε από το 1 πάλι και ανεβαίνουμε: 1,2,3,4,5,6,7. Το ίδιο συμβαίνει και με το 9…Ξεκινάμε με το 8,7,6,5,4,3,2,1 και πίσω τους έχουν: 1,2,3,4,5,6,7,8. Το ίδιο και στον αριθμό 10…Παρακάτω έχω γράψει τις προσθέσεις για κάποιους αριθμούς με τα αντίστοιχα αθροίσματα,ώστε να παρετε μια ιδέα!

3=
2+1
1+2

4=
3+1
2+2
1+3

5=
4+1
3+2
2+3
1+4

6=
5+1
4+2
3+3
2+4
1+5

7=
6+1
5+2
4+3
3+4
2+5
1+6
Το παιδί αμέσως τύπωσε τα νούμερα, έμαθε τις πράξεις και ένιωσε τόσο χαρούμενη που τα κατάφερε που μου ζήτησε να κάνουμε και άλλα!
Βέβαια αυτό το τρικάκι βοηθάει τα παιδιά να καταγράψουν τα ζευγάρια που βγάζουν τους αντίστοιχους αριθμούς αν τους ζητηθεί και είναι αρκετά μηχανιστικό!Για τη νοερή αποτύπωση και εμπέδωση καλό θα ήταν να χρησιμοποιηθούν μέσα όπως αντικείμενα προκειμένου το παιδί να κατανοήσει και νοερά τις πράξεις…Για παραδειγμα θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε φρούτα ή τουβλάκια και να προτρέψετε το παιδί να προσπαθήσει να σκεφθεί νοερά πόσο θα μας έκανε αν έβαζε ή έβγαζε ένα ή και περισσότερα… Μπορείτε να βοηθήσετε τα παιδάκια σας να διευκολυνθούν στη μάθηση μέσα από τέτοιου είδους τρικάκια! Μην τα αφήνετε να βασανίζονται,προσπαθώντας να τους μάθετε τους κανόνες! Τους κανόνες είναι καλύτερο να τους μαθαίνουν και να τους εμπεδώνουν μέσα από παιχνίδι και τρικ! Τολμήστε το λοιπ΄ν τι περιμένετε;
Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη (Φιλόλογος-Εδική παιδαγωγός)

ΑΧΓΩΔΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΙΚΟΣ. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ Η ΜΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ;

don_t_panic_button Όχι όχι δεν είναι δυνατόν να βγω έξω… Έχει τόσο κόσμο…Και αν λιποθυμήσω; Και αν σταματήσει να χτυπάει η καρδιά μου ξαφνικά; Και αν πάθω ασφυξία και δεν μπορώ να αναπνεύσω; Κάποιες από τις ερωτήσεις που κάνει ένα άτομο με κρίσεις πανικού στον εαυτό του…Δεν πρόκειται για απλό φόβο…Πρόκειται για μια κατάσταση στην οποία οι φοβίες χτυπάνε κόκκινο…Τόσο κόκκινο που νομίζετε ότι θα πάθετε έμφραγμα! Αισθάνεστε όλα τα συμπτώματα, τα οποία αισθάνεται ένας άνθρωπος λίγο πριν το έμφραγμα, με τη μόνη διαφορά ότι εσείς ΔΕΝ υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να πάθετε έμφραγμα, γιατί πολύ απλά είναι ΟΛΑ στο μυαλό σας! Ξέρω…Είναι πολύ πιο δύσκολο να το κατοπολεμήσετε απ’ όσο φανταζόσασταν! Δεν είναι όμως ακατόρθωτο! Γυμνάζουμε το σώμα μας έτσι δεν είναι; Το μυαλό μας γιατί να το αφήνουμε αγύμναστο λοιπόν; Είμαι σίγουρη ότι νιώθετε ότι δεν μπορείτε με τίποτα να βγείτε έξω, να συναναστραφείτε με κόσμο…Ο πανικός σας και οι αλλόκοτες φοβίες σας δε σας αφήνουν να ανπνεύσετε, έχουν ζώσει την κυριολεξία το μυαλό σας! Σας έχουν αλυσοδεμένους…Γιατί; Αναρωτηθήκατε γιατί τις αφήνετε να κατακλύζουν τις σκέψεις σας; Αναρωτηθείτε… Μην κάθεστε παθητικοί μπροστά στις κρίσεις σας! Καταπολεμήστε το τέρας που ονομάζεται Πανικός με το μυαλό σας και προσπαθήστε να μην καταφύγετε σε φάρμακα! Θα σας πάρει καιρό μέχρι να τα καταφέρετε! Η θεραπεία χωρίς φάρμακα είναι δύσκολη, επίπονη πολλές φορές και χρονοβόρα, όμως έχει τα πιο μακροχρόνια αποτελέσματα!
Όταν το πρωτοαισθάνθηκα ήταν σαν να κατέρεε ο κόσμος γύρω μου! Δεν ληξερα τι έπαθα… Πήγα να πάρω ένα παγωτό και ξαφνικά ένιωσα ότι ήθελα να φύγω… Οι άνθρωποι φάνταζαν στα μάτια μου ως απειλή! Άρχισα να τρέμω…Ζαλιζόμουν και ήθελα να λιποθυμήσω, αλλά το περίεργο ήταν ότι ΔΕΝ μπορούσα να λιποθυμήσω…Μα το νιώθω έλεγα από μέσα μου…Το νιώθω ότι τώρα θα πέσω κάτω…Παρ’ όλ’ αυτά δε συνέβη ποτέ αυτό! Βρισκόμουν εκεί όρθια, ιδρωμένη, ζαλισμένη, αλλά χωρίς να λιποθυμάω… Είχα το αίσθημα της αποπραγματοποίησης…’Ενιωθα δηλαδή ότι έβγαινα από το σώμα μου και παρακολουθούσα τον εαυτό μου απο έξω…Νόμιζα ότι τρελάθηκα…Το στομάχι μου είχε γίνει κόμπος, μέχρι που έκανα τον ένα εμετό με τον άλλο! Το περίεργο ήταν ότι δε σταματούσαν! Έτσι πήγα στο νοσοκομείο… Μου έκαναν εξετάσεις και μου επιβεβαίωσαν ότι δεν είχα απολύτως τίποτα παθολογικό! Τότε ήταν που συνήλθα! Ένιωσα αμέσως ότι τίποτα κακό δε θα μου συμβεί, γιατί είμαι σωματικά καλά!
Οι κρίσεις πανικού και γενικότερα οι αγχώδεις διαταραχές προσβάλλουν εκεί που κανείς δεν το περιμένει… Όταν κανείς έχει περάσει μια επώδυνη κατάσταση, ή ένα μεγάλο άγχος και μετά ηρεμεί από αυτό, τότε ελιναι που εμφανίζονται οι αγχώδεις διατα΄ραχές συνήθως και όχι κατά τη διάρκεια της δύσκολής φάσης όπως πιστεύουν πολλοί!Είναι εκείνη τη στιγμή που η καρδιά σας χτυπάει ασταμάτητα και νομίζετε ότι θα το παθετε το έμφραγμα! Μη φοβάστε! Εξασκείστε τον αυτό σας, ώστε να μην τον τρομοκρατούν οι σκέψεις του…Πώς; Μα με διάφορους τρόπους μπορείτε να το καταφέρετε! Ο Frankl έλεγε ότι αν εκείνη τη στιγμή που νιώθεις ότι φοβάσαι να βγεις έξω, λες στον αυτό σου ότι θα βγω για να νιώσω πανικό, δεν θα τον νιώσεις… Αυτό συμβαίνει γιατί ο εγκέφαλός μας εκείνη τη στιγμή παίρνει μια διαφορετική εντολή από εκείνη που έλεγε: ωχ να μη βγω για να μην το νιώσω, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να το προκαλέσει από μόνος του… Είναι πραγματικά πολύ χρήσιμο να κατανοήσουμε όλοι μας τη δύναμη του μυαλού μας και του θέλω μας! Αν καταφέρουμε να πείσουμε τον εαυτό μας ότι το μυαλό μας ΜΠΟΡΕΙ να κάνει τα πάντα, τότε όλα θα λυθούν ως δια μαγείας! Είναι πολύ δύσκολο να καταφέρει κάποιος να γυμνάσει το μυαλό του, το ξέρω, αλλά μέσα από την προσπάθεια εκγύμνασής του ακόμα το γυμνάζει χωρίς αν το καταλαβαίνει κι ας νομίζει ότι δεν τα κατάφερε!
Οι αγχώδεις διαταραχές δε φεύγουν εύκολα! Σε πολλές περιπτώσεςι μπορεί να περάσουν και χρόνια, ειδικά αν το άτομο παλεύει μόνο του! Καλό θα ήταν λοιπόν να απευθυνθεί κανείς και σε έναν ειδικό! Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε τεράστιο βαθμό και ειδικά η γνωστική ψυχολογία μπορεί μέσα σε λίγες συνεδρίες να κάνει κάποιον να αναθεωρήσει τον τρόπο σκέψης του! Επίσης καλό θα ήταν να γίνει και ένας ιατρικός έλεγχος, προκειμένου να αποκλειστούν τυχόν προβλήματα υγείας που ενδεχομένως προκαλούν παραπλήσια συμπτώματα, όπως ο θυροειδής κ.λ, ώστε να γνωρίζουμε 100% ότι το θέμα είναι καθαρά ψυχολογικό! Πολλοί από εμάς ίσως να μην έχουμε τη δυνατότητα όμως να απευθυνθούμε σε κάποιον ψυχολόγο λόγω οικονομικών… Υπάρχει και πάλι λύση…Βρείτε έναν ποιμαντικό σύμβουλο…Ο ποιμαντικός σύμβουλος είναι ο γνωστός σε όλυς μας πνευματικός! Η συμβουλευτική υφίσταται και στο χώρο της εκκλησίας και όχι μόνο στο γραφέιο ενός ψυχολόγου! Ο ίδιος θα σας βοηθήσει αρκετά να αναρωτηθείτε, αλλά δε θα βρει εκείνος για εσάς τη λυση σε αυτό που σας απασχολεί! Είναι σημαντικότερο να καλλιεργήσετε εσέις την ικανότητά σας να κρίνετε τι πρέπει κάθε φορά να κάνετε και πώς θα λύσετε το τυχόν πρόβλημα. το οποίο σας απασχολεί!
Το σημαντικότερο όλων είναι να βρείτε τρόπους να ηρεμείτε τον εαυατό σας! Μπορεί να είναι η μουσική, η γυμναστική, το περπάτημα, μια βόλτα στη θάλασσα για να ακούσετε τους παφλασμούς των κυμμάτων…Οτιδήποτε νομίζετε οτι σας ηρεμεί! Καλό θα ήταν ακομα να άποφεύγετε για ένα διάστημα ταινίες ή βιβλία που έχουν σχέση με θρίλερ ή οτιδήποτε σας χαλάει τη διάθεση και σας ρίχνει ψυχολογικά! Επίσης την ώρα που νομιζετε ότι σας κόβεται η αναπνοή πάρτε ένα σακουλάκι και αρχίστε να αναπνέετε μέσα σε αυτό. Έτσι η αναπνοή σας ρυθμίζεται γιατί ενώ εσείς νιώθετε ότι δεν μπορείτε να αναπνεύσετε, στην ουσία ο οργανισμός σας οξυγωνόνεται πολύ περισσότερο απότο κανονικό γι’ αυτό νιώθετε έτσι.Οπότε θα πρέπει να μάθετε να ρυθμίζετε την αναπνοή σας! Το μικρόβιο που δίνει τροφή στον πανικό είναι να παραμελείτε τον ευατό σας και να κλείνεστε σε αυτόν και στο σπίτι! Την ώρα εκείνη βγείτε έξω…Ακόμα και αν νιώθετε ότι θα λιποθυμήσετε! Βγείτε και θα δείτε ότι τίποτα δεν πρόκειται να συμβεί! Μπορεί για μερικά λεπτά ακόμα και για μια ώρα να αισθάνεστε ότι θέλετε να γυρίσετε σπίτι σας…Μην το κάνετε…Είναι ψευδαίσθηση… Μην την αφήνετε να ελέγχει τη ζωή σας! Ο χειρότερος εχθρός των κρίσεων πανικού και γενικότερα όλων των αγχωδών διαταραχών είναι η ΑΥΘΥΠΟΒΟΛΗ!!!!
Προσπαθήστε επίσης να εκλογικεύσετε αυτό το οποίο νιώθετε! Είναι θεωρώ το σημαντικότερο βήμα για τη λύση της κατάστασης! Προσπαθήστε δηλαδή να πείσετε τον εαυτό σας ότι πραγματικά είναι μια ψευδαίσθηση όλο αυτό και ότι τίποτα κακό δεν πρόκειται να σας συμβεί! Άλλωστε δεν έχει αναφερθεί μέχρι στιγμής κανένα περιστατικό ανακοπής, λιποθυμίας κ.λ. από κρίσεις πανικού. Κανένας δεν τρελάθηκε από κρίσεις πανικού μη φοβάστε! Έχουν γίνει πολλές έρευνες και κανείς με κρίσεις πανικού ΔΕΝ έχει πάθει το οτιδήποτε! Πρόκειται να τη γρίπη της ψυχολογίας όπως και η κατάθλιψη, αλλά εμείς δεν το βιώνουμε απλά ως μια γρίπη! Προσπαθήστε λοιπόν να το εκλογικεύσετε και θα δείτε ότι θα τα καταφέρετε σιγά σογά όμως! Μην περιμένετε άμεσα αποτελέσματα! Το μόνο βέβαιο είναι ότι θα τα καταφέρετε ΜΟΝΟ ΑΝ το παλέψετε σκληρά και για μεγάλο χρονικό διάστημα!
Εγώ προσωπικά όταν με πιάνουν πλέον προσπαθώ να τις αγνοώ… Δεν τις θέλω στη ζωή μου και έχω αποφασίσει ότι δε θα αποτελούν και μέρος της! Υπάρχουν στιγμές που θα τις ξανανιώσετε, όμως το θέμα είναι όπως μου είπε και ένας ψυχολόγος καθηγητής μου,να καταφέρετε από το 10 στην κλίμακα της έντασης να καταφέρνετε να το μειώνετε στο 8, 7 και συνεχώς πιο κάτω, μέχρι να μην το νιώθετε πια με ένταση το 10 τις επόμενες φορές! Μου έχουν διδάξει πολλά και να σας πω την αλήθεια όσο επώδυνες και αν είναι ίσως και να αισθάνομαι ευγνώμων που μπήκαν στη ζωή μου! Έμαθα πολλά από αυτές ΄και είδα τη ζωή εντελώς διαφορετικά!
Οι αγχώδεις διαταραχές χρειάζονται ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΙ ΦΟΒΕΡΗ ΘΕΛΗΣΗ αν θέλετε να τις αντιμετωπίσετε! Γυμνάστε το μυαλό σας και βρείτε το δικό σας κλειδί για την αντιμετώπισή της! Αξιοποιήστε τες ΜΟΝΟ προς όφελός σας! Μάθετε από αυτές για εσάς και τη ζωή και ΜΗΝ τις αφήνετε να σας δένουν με αλυσίδες! Εύχομαι και ελπίζω να μπορέσω μέσα από το άρθρο αυτό να βοηθήσω πολλούς νέους ανθρώπους, παιδιά και εφήβους εκεί έξω με αγχώδεις διαταραχές! Θα ακολουθήσει και δεύτερο άρθρο με μικρά μυστικά που θα σας βοηθήσουν να γυμνάσετε το μυαλό σας! Θα σύστηνα σε όλους να δείτε την ταινία: Ένας υπέροχος άνθρωπος! Ίσως σας βοηθήσει να αγνοήσετε τις φοβίες σας!
Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη ( Φιλόλογος-Ειδική παιδαγωγός)

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ…ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…

f392bc6825f2ff2041f7038738e3e35c

(Μανόλης Δ’ Δημοτικού Ρόδος): Μια φορά και έναν καιρό ήταν ο Θρύλος Πολεμιστής, που πολεμούσε με πειρατές και με κακούς και έτσι τον ονόμασαν Δράκο Πολεμιστή και είχε μια αποστολή: να νικήσει ένα παγόνι με κάτι τεράστιους γορίλες και πάραπολλούς λύκους και είχε και μια προφήτισσα.
(Θοδωρής Δ’ Δημοτικού Ρόδος): Η προφήτισσα άφησε αέρια και βρόμεσαι ο κόσμος και ο Δράκος Πολεμιστής έφευγε συνέχεια και πολεμούσε τους γορίλες και το παγόνι και τους νίκησε και μετά πολέμησε τα λιοντάρια και τους ελέφαντες
(Μανόλης Δ’ Δημοτικού Ρόδος ): Αφού ο Δράκος Πολεμιστής έφαγε, ήπιε μια κοκα κόλα, βούτηξε και μπισκοτάκια στο γάλα και μετά έκανε προθέρμανση…Πήρε ένα τηγάνι
(Θοδωρής Δ’Δημοτικού Ρόδος) και της το έφερε στο κεφάλι της προφήτισσας και πολέμησε το Δράκο και τον νίκησε και πολέμησε με τα φίδια και
(Μανόλης Δ’ Δημοτικού Ρόδος) μετά τα τάισε ομελέτα, τα έβαλε να παίζουν,να τραγουδούν και να πίνουν κοκακόλα μέχρι να ρευτούν.Μετά όταν κοιμήθηκαν, ο Δράκος Πολεμιστής τα σκότωσε και τα έφαγε και είπε: μου ήπιαν την κοκακόλα μου
(Θοδωρής Δ’ Δημοτικού Ρόδος) Αφού μου την ήπιαν να πάω να αγοράσω άλλη. Πήγε λοιπόν και αγόρασε άλλη κοκακόλα και ήπιε τη μισή και μετά πολέμησε με τους τίγρεις και τους νίκησε και
(Μανόλης Δ’ Δημοτικού Ρόδος) τους έβαλε στην μπάρα και τους έδωσε ένα βαράκι και ένα χυμό μπανάνα και τους ρώτησε: θέλετε μπισκότα με τσάι;Ναι ευχαριστούμε απάντησαν εκείνοι.Θα θέλαμε όμως να μας βάλεις λίγα μπισκότα γιατί κάνουμε δίαιτα…
(Θοδωρής Δ’ Δημοτικού Ρόδος) Ωραία, θα σας βάλω λίγα,απάντησε εκείνος. Αφού κοιμήθηκαν λοιπόν τους έδωσε και ένα μαγικό φίλτρο και το ήπιαν και έτσι έγιναν φίλοι με το Δράκο Πολεμιστή και πολέμησε…..(ΑΣ ΤΟ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΑΚΙΑ…)

Οι δικοί μου μαθητές με την αθωότητα της ηλικίας προσπάθησαν να μπλέξουν τις φαντασίες τους και τις ιδέες τους…Όσο αστείο και αν σας φανεί αυτό που θα διαβάσετε ή αυτό που θα γράψουν τα δικά σας παιδάκια… όσο παιδικό, απίθανο, ακατανόητο ή και περίεργο κι αν το κρίνεται είναι αποκύημα της φαντασίας και της δημιουργικής σκέψης των παιδιών και δεν παύει να είναι εξαιρετικό γιατί ακριβώς τα παιδιά είναι οι πιο αθώοι συγγραφείς… Άλλωστε όπως γράφει και ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ στο βιβλίο «Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ», είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσουν οι μεγάλοι τη φαντασία των παιδιών…Εκείνος ως παιδί έβλεπε το καπέλο σαν έναν ελάφαντα που είχε καταβροχθίσει ένα φίδι, σε αντίθεση με τους μεγάλους που έβλεπαν απλά ένα καπέλο…Αφήστε τα παιδιά να δημιουργήσουν και να φέρουν στην επιφάνεια τη φαντασία τους όσο περίεργη κι αν σας φαίνεται και σας εγγυώμαι ότι το αποτέλεσμα θα είναι ΤΕΛΕΙΟ αρκεί να είναι δίκό τους!!Μην παρέμβετε σε ΤΙΠΟΤΑ γιατί θα χαλάσετε τότε την αθωότητα της παιδικής πένας…Όσοι επιθυμείτε να πάρουν μέρος τα παιδάκια σας στο παραμύθι μας, μπορείτε να μου στείλετε μήνυμα στο mail: desede01@hotmail.com, ώστε να οργανώνουμε κάθε φορά ποιο κομμάτι της ιστορίας μας θα γράφει ο καθένας…Στο τέλος θα δημοσιεύσουμε το παραμύθι των παιδιών σε κάποιο περιοδικό ή αν έχετε κάποια ιδέα μπορείτε να μου προτείνετε!Ευχαριστώ όλους! (Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη, Φιλόλογος-Ειδική παιδαγωγός)

ΘΕΛΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΙΓΛΩΣΣΟ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ…

Θέλω το παιδί μου να γίνει δίγλωσσο…Να μάθει να μιλάει μια ξένη γλώσσα από μικρό, παρ’ όλο που εμείς οι γονείς του είμαστε ‘Έλληνες.. Είναι φράσεις που ακούγονται καθημερινά από τα στόματα πολλών γονιών και κυρίως μαμάδων…Επιδιώκουν το παιδάκι τους να γίνει δίγλωσσο και προκειμένου να το καταφέρουν, του μιλάνε από πολύ μωρό σε διάφορες ξένες γλώσσες.
Είναι πιο φυσιολογικό να μάθουμε στο παιδάκι μας να μιλάει μια ξένη γλώσσα αν ο ένας από τους δυο γονείς τυχαίνει να είναι ξένος…Το παιδί μεγαλώνει ήδη σε δίγλωσσο περιβάλλον στην περίπτωση αυτή. Κατά συνέπεια είναι εξοικειωμένο με την ιδέα ότι στο σπίτι ο ένας από τους δυο γονείς δε μιλάει ελληνικά. Στην περίπτωση όμως που και οι δυο γονείς είναι Έλληνες και καταβάλλουν προσπάθειες να καλλιεργήσουν στο παιδί τη διγλωσσία, τα αποτελέσματα δεν είναι τα ίδια τις περισσότερες φορές… Το παιδί δε ζει σε ένα περιβάλλον ξενόγλωσσο και κατά συνέπεια είναι εξαιρετικά δύσκολο και επώδυνο για αυτό να υποβάλλεται σε μια τέτοιου είδους διαδικασία!
Συνειδητοποιήστε ότι το παιδάκι σας γεννήθηκε Έλληνας/Ελληνίδα και όχι από κάποιο άλλο μέρος…Είναι λοιπόν παράλογο από μωρό να του τραγουδάται στα αγγλικά, ιταλικά, γαλλικά ή σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα, προκειμένου να μάθει να τη μιλάει! Το ίδιο κουράζεται κατ’ αρχήν, ενώ ταυτόχρονα βομβαρδίζεται από δυο γλώσσες από τις οποίες η μια είναι εντελώς ξένη προς το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει το ίδιο και πολλές φορές μπορεί να μπλοκάρει και να μην ξέρει ποια από τις δυο θα πρέπει να χρησιμοποιεί. Και θα ξανααναφέρω ότι είναι εντελώς διαφορετικό ο ένας από τους δυο γονείς να είναι ξενόγλωσσος…Το παιδί έρχεται σε αυτήν την περίπτωση σε εξοικείωση με τη γλώσσα, καθώς κατανοεί ότι είναι η γλώσσα του ενός από τους δυο γονείς του. Έχει μπροστά του πολύ χρόνο να μάθει ξένες γλώσσες!Μην το βομβαρδίζετε!
Επίσης θα ήθελα να ανφέρω εδώ ότι πολλοί γονείς μπαίνουν στη διαδικασία να αναρωτιούνται πότε είναι η καταλληλότερη ηλικία, προκειμένου να μάθει το παιδί τους μια ξένη γλώσσα. Η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία, προκειμένου να μάθει ένα παιδί μια ξένη γλώσσα. Συτό θα συμβεί όταν το ίδιο θα είναι έτοιμο να την αποκωσικοπιήσει και να την κατανοήσει, ώστε να θέλει και το ίδιο να τη μάθει. Ας μην ξεχνάμε ότι μια γλώσσα διαφορετική από τη μητρική μας είναι πολύ δύσκολο να τη μάθουμε! Πρέπει να είμαστε έτοιμοι και να θέλουμε να τη διδαχθούμε,γιατί διαφορετικά δε θα μπορούμε με τίποτα να τη μιλήσουμε!
Μη μπλοκάρετε τη σκέψη των παιδιών σας! Αφήστε την να αναπτυχθεί υπό κανονικούς ρυθμούς και τότε όλα θα κυλήσουν πιο ομαλά!

ΜΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:ΕΝΑΣ ΑΜΕΣΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΟΧΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΣ…

Πόσοι από εμάς γνωρίζουμε τη σημασία του όρου μη λεκτική επικοινωνία και πόσοι ακόμα έχουμε συνειδητοποιήσει τη σημασία της; Αφορμώμενη από μια εργασία την οποία επέλεξα να φέρω εις πέρας με τον τίτλο: Μη λεκτική Επικοινωνία στην Τάξη, αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο, το οποίο πιστεύων να φανεί χρήσιμο τόσο σε εκπαιδευτικούς όσο και στους γονείς.

Μέσω της μη λεκτικής επικοινωνίας ο άνθρωπος έχει την ευκαιρία να εκφράσει κανείς συναισθήματα δυσαρέσκειας, ευχαρίστησης, φόβου,επιθετικότητας, αλλά και σκέψεις, τις οποίες ενδεχομένως δεν μπορεί ή δε θέλει να εκφράσει μέσω της λεκτικής επικοινωνίας. Θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς ότι η μη λεκτική επικοινωνία είναι ένας άμεσος τρόπος
έκφρασης και όχι λιγότερο αντιληπτός από το δέκτη και θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε ως τον πρώτο τρόπο επικοινωνίας του ανθρώπου. . Πρόκειται για έναν
τρόπο επικοινωνίας αρκετά καταλυτικό για τη διαπροσωπική, αλλά και την παιδαγωγική σχέση, αφού η μη λεκτική συμπεριφορά  συμβάλλει σημαντικά και στη διδακτική-παιδαγωγική επικοινωνία, αλλά και στη σχέση μαθητή-εκπαιδευτικού και αφορά τρόπους επικοινωνίας εκτός του λόγου. Είναι άλλωστε γεγονός ότι έχουμε τη δυνατότητα να αποφύγουμε την επικοινωνία μέσω λέξεων, αλλά δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη μη λεκτική επικοινωνία.

Η ίδια αφορά το περιβάλλον και την εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου, τη διαπροσωπική απόσταση,τον προσανατολισμό στο χώρο, τις κινήσεις των χεριών και άλλων άκρων, τη στάση του σώματος, την έκφραση του προσώπου, το βλέμμα, την αφή, την οσμή, τη γεύση (μη φωνητική μη λεκτική επικοινωνία) καθώς και τα παραγλωσσικά φαινόμενα (φωνητική μη λεκτική επικοινωνία). Σίγουρα πάντως, η μη λεκτική συμπεριφορά ενός ατόμου διαμορφώνει τις εντυπώσεις πριν ακόμη αυτό αρχίσει να μιλάει, και μπορεί είτε να προετοιμάζει το έδαφος και να επιβεβαιώνει αυτά που θα πει, είτε να τα ακυρώνει. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι η επικοινωνία δεν είναι απλό, αλλά κάτι αρκετά πολύπλοκο.

Στο χώρο του σχολείου, η επαφή του εκπαιδευτικού, μαθητή δεν εξαντλείται μόνο στη λεκτική επικοινωνία,ενώ δεν αφορά μόνο τη μετάδοση των περιεχομένων διδασκαλίας, αλλά και τις διαπροσωπικές μορφές συμπεριφοράς και στη μεταξύ τους σχέση. Οι εκφράσεις του προσώπου, οι κινήσεις κ. α, δίνουν στον εκπαιδευτικό τη δυνατότητα νααντιληφθεί αν οι μαθητές κατανοούν το μάθημα ή αν ενδιαφέρονται γι’ αυτό, ανείναι κουρασμένοι ή αν συμπαθούν ή όχι τον ίδιο τον εκπαιδευτικό, ο οποίος με τη σειρά του μπορεί  να δείξει μέσω των
μη λεκτικών σημάτων πώς κρίνει τις επιδόσεις των μαθητών του, αλλά και πώς τους αξιολογεί. Από την πλευρά του ο μαθητής είναι και ο ίδιος σε θέση να εκφρασθεί μέσω των μη λεκτικών μηνυμάτων και να καταστήσει με αυτόν τον τρόπο σαφείς στον εκπαιδευτικό τις προθέσεις του απέναντι στην εκπαιδευτική διαδικασία ή ακόμα και απέναντι στον ίδιο. Ακόμα και ο τρόπος που πολλές φορές κάθεται ένας μαθητής, η επιλογή της θέσης μέσα στην τάξη ή ακόμα και η ένταση ή ο τόνος της φωνής του στη διάρκεια του μαθήματος, αποτελούν
χαρακτηριστικά της μη λεκτικής συμπεριφοράς του, τα οποία ο κάθε εκπαιδευτικός οφείλει να γνωρίζει και να μπορεί να ερμηνεύει, προκειμένου να είναι σε θέση να φέρει εις πέρας το έργο του, πλησιάζοντας το μαθητή και αναπτύσσοντας με αυτό μια σχέση εμπιστοσύνης, μέσω της οποίας θα ευνοούνται και οι δυο. Δεν είναι λίγοι άλλωστε οι μαθητές, οι οποίοι μπορούν να διαβάζουν και να ερμηνεύουν στο πρόσωπο του εκπαιδευτικού, τις σκέψεις του και τις πιθανές του αντιδράσεις, ενώ από μαθητή σε μαθητή διαφέρουν οι μορφές μη λεκτικής συμπεριφοράς, οι οποίες μπορεί να είναι αποτελεσματικές, καθώς η εκάστοτε συμπεριφορά σε συνδυασμό με διάφορους παράγοντες μπορεί να έχει διαφορετική ερμηνεία (Ιωάννης Ε. Βρεττός, Μη Λεκτική Συμπεριφορά Εκπαιδευτικού-Μαθητή, 2003).

Εκπαιδευτικός και μαθητής αλληλοεπηρεάζονται… Η ανταλλαγή μη λεκτικών μηνυματων είναι ένα γεγονός, το οποίο όμως θα πρέπει από την πλευρά του να αξιοποιήσει κατάλληλα ο εκπαιδευτικός, προκειμένου να είναι σε θέση να αναπτύξει μια υγιή σχέση με το μαθητή και να καλλιεργήσει ένα κλίμα συνεργασίας και εμπιστοσύνης από την πλευρά και των δυο.

ΣΧΕΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ελληνική
Βρεττός, Ι. (2003). Μη Λεκτική Συμπεριφορά Εκπαιδευτικού-Μαθητή. Αθήνα: Ατραπός.
Κοντάκος Α. & Πολεμικός Ν. (2000). Η Μη Λεκτική Επικοινωνία Στο Νηπιαγωγείο. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
Κούρτη, Ε. (2007). Η Μη Λεκτική Επικοινωνία Στο Σχολείο. Αθήνα : ΥΠΕΠΘ, Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ξενόγλωσση
Argyle, Μ. (1988). The psychology of interpersonal behavior. London: Penguin.
Bates, E. (1976). Language and Context: The acquition of pragmatics. New York: Academic Press.
Brophy, J. E. & Good, T. L. (1974). Teachers-Student relationships: Causes and Consequences. New York: Holt, Rinehart & Winston.
Burgoon, J. (1995). Nonverbal Communication. Στο M. Burgoon, F. Hunsaker και E. Dawson, Human communication, Thousand Oaks: Sage.
Halberstadt, A. G. &Hall, J. A. (1980). Who’s getting the message? Children’s nonverbal skill and their evaluation by teachers. Developmental Psychology, 16, 654-673.
Jonshon- Laird P, Introduction. What is Communication στο Melior D. H. (ed.), Ways of Communicating, Cambridge University Press, Cambridge, 1990, σ. 1.
Kounin, J. (1970). Discipline and Group Management in Classrooms. New York: Holt, Rinehart & Winston.Smith, H. A. (1984). State of the art of nonverbal behavior in teaching. In Α. Wolfgang (Ed.), Nonverbal Behavior: Perpsectives, applications, intercultural insights (pp. 171-202). Lewiston, NY: Hogrefe
Sommer, R. (1989). Personal space; the behavioral of design. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
Rutter, αδημοσίευτο χειρόγραφο, 1987.

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος-Ειδική Παιδαγωγός)

ΕΧΩ ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ… ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΩ;

Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή)

   Για πόσους από εμάς η υποψία και μόνο ότι ένα παιδί έχει νοητική υστέρηση δεν αποτελεί απειλή; Και όμως…Όσο δύσκολο και αν φαίνεται,τα παιδιά αυτά έχουν τη δυνατότητα να βελτιωθούν σημαντικά,σε σημείο που ενδεχομένως ακόμα και να μη φαίνεται με την πάροδο του χρόνου η νοητική αυτή υστέρηση…Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν διαβαθμίσεις στη νοητική υστέρηση…Βαριά,μέτρια,ήπια… Μπορούμε κάλλιστα να βοηθήσουμε στη βελτίωση του εκάστοτε παιδιού μέσα από τις κατάλληλες τεχνικές…

Ο Σ.είναι μαθητής της τρίτης Δημοτικού και είναι παιδί με νοητική υστέρηση και υπερκινητικότητα,αλλά υψηλής λειτουργικότητας,πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η νοητική του υστέρηση είναι οριακή και μέσα από κατάλληλες τεχνικές και με την απαιτούμενη προσοχή,το παιδί έχει τη δυνατότητα να βελτιωθεί σημαντικά! Κατ’αρχήν το βασικό μας πρόβλημα ήταν ότι το παιδί δεν είχε μάθει να έχει όρια,πράγμα το οποίο καθιστούσε δύσκολη τη βελτίωσή του σε πρώτη φάση,ενώ σε δεύτερη υπήρχε η πιθανότητα αν συνέχιζε χωρίς όρια να φανεί η νοητική του υστέρηση σε μεγαλύτερο βαθμό στο μέλλον…

Έτσι επικεντρωθήκαμε αρχικά στην τοποθέτηση ορίων στον Σ. τόσο από την ίδια την οικογένεια,όσο και από τους εκπαιδευτικούς,οι οποίοι ασχολούμασταν με το παιδί… Αυτό έγινε σταδιακά… Όποτε είχαμε μάθημα δεν μπορούσε να καθίσει στην καρέκλα,οπότε καθόμασταν πάνω σε μεγάλα μαξιλάρια στο πάτωμα και κάναμε το μάθημα εκεί,πάντα όμως υπό τη μορφή παιχνιδιού,ώστε το παιδί να μη βαρεθεί,αλλά ταυτόχρονα να μάθει μέσω του παιχνιδιού! Χρησιμοποιήσαμε το πολύ γνωστό σε όλους zenga και σε κάθε τουβλάκι είχα γράψει και από μια ερώτηση γραμματικής,η οποία αφορούσε κυρίως καταλήξεις,διαφορά θηλυκών,αρσενικών και ουδετέρων,χρόνους κλπ…Με κάθε τουβλάκι,του οποίου την ερώτηση απαντούσε ο ίδιος, ήθελε να  φτιάξει μια πολυκατοικία,την οποία από μόνος του μου ζήτησε να κλωτσάει αφού τελειώναμε με δύναμη και να τη ρίχνει κάτω! Δέχθηκα και πραγματικά του άρεσε πολύ,γιατί παρατήρησα ότι το παιδί λόγω της υπερκινητικότητάς του,διοχέτευε κάπου την ενέργειά του με αυτόν τον τρόπο! Μετά από ένα χρονικό διάστημα το παιδί άρχιζε να με εμπιστεύεται και σιγά σιγά αποφάσισε να καθίσει και στην καρέκλα…Μάλιστα ήταν ο ίδιος που το ζήτησε…

Προκειμένου να βελτιώσουμε τα όρια του Σ. έγραψα πάνω σε ένα χαρτόνι τους κανόνες που θα έπρεπε να ακολουθεί και τους έβαλα ακριβώς απέναντι,ώστε να τους βλέπει…Βάλαμε από κάτω και οι δυο την υπογραφή μας και συμφωνήσαμε ότι αυτοί θα ήταν οι δικοί μας κανόνες…Επιπλέον σε κάθε μάθημα που ο Σ. ήταν ήσυχος και προσεκτικός έπαιρνε ένα αυτοκόλλητο…Στα 3 αυτοκόλλητα,θα είχε τη δυνατότητα να δει ταινία μαζί μου με κινούμενα σχέδια,την οποία στη συνέχεια θα σχολιάζαμε,ή πάνω στην οποία θα του έκανα ερωτήσεις… Ακόμα φτιάξαμε ένα πτυχίο, το οποίο είχε πάνω 3 κουτάκια για κάθε μήνα και μέσα στα οποία θα έμπαινε από ένα αυτοκόλλητο,αν ο Σ.ήταν ήσυχος και υπάκουος στο σπίτι…Αφού συμπλήρωνε και τα τρία κουτάκια,η μαμά θα τον έγραφε ποδόσφαιρο… Είναι προτιμότερο η επιβράβευση να είναι υπό μορφή δραστηριότητας,ώστε και το παιδί να επωφελείται,αλλά και να μην κάνει κάτι μόνο και μόνο περιμένοντας ως αντάλλαγμα κάτι υλικό.Προτιμούμε λοιπόν η επιβράβευση να έρχεται τελείως φυσικά,ως αποτέλεσμα της προσπάθειας που έκανε και όχι ως αντάλλαγμα και με πράγματα ή δραστηριότητες που το καλλιεργούν είτε ψυχικά,είτε πνευματικά,είτε σωματικά…

Η βελτίωση του παιδιού είναι πολύ σημαντική! Πλέον δεν παρουσιάζει την ίδια ανυπακοή,αλλά ούτε και την ίδια ανησυχία! Ο λόγος του βέβαια έχει πολλές δυσκολίες,τόσο ο γραπτός,όσο και ο προφορικός.Παρουσιάζει δυσκολίες στην οπτικοαντιληπτική λειτουργία και στην ακουστικοαντιληπτική επίσης! Για το λόγο αυτόν συνεχίσαμε να χρησιμοποιούμε τις ταινίες κινουμένων σχεδίων και μέσα από αυτές προσπάθησα σιγά σιγά να τον κάνω να αποδίδει το νόημα,αρχικά κάνοντάς του προφορικές ερωτήσεις και στη συνέχεια βλέποντας κομμάτι κομμάτι και καλώντας τον αφού μου εξηγήσει προφορικά τι είδε,να το καταγράψει…Η μέθοδος όντως είχε αποτέλεσμα στο παιδί! Το θέμα ήταν ότι οι λέξεις του ήταν όλες ενωμένες η μια πλάι στην άλλη,με αποτέλεσμα να μην είναι ευανάγνωστο το κείμενο του. Έτσι λοιπόν τοποθετήσαμε «τοίχους»…Σχεδιάσαμε οριζόντιες γραμμούλες και κάθετες,ώστε να δημιουργούνται κουτάκια και μέσα σε αυτά να γράφει κάθε λέξη του… Το παιδί φάνηκε να διευκολύνεται,ενώ ταυτόχρονα εμπέδωνε το χωρισμό των λέξεων….Στη συνέχεια και όσο περνούσε ο καιρός,οι γραμμές έγιναν διακεκομμένες,έπειτα αφού έγραφε κάθε λέξη,σχεδίαζε ο ίδιος μια κάθετη γραμμή πλάι της και τέλος τις φανταζόταν απλά,ώστε να μην κολλάει τις λέξεις του!

Όλες αυτές οι τεχνικές πήραν χρόνο και φυσικά δεν μπορούν να αποδώσουν από τη μια στιγμή στην άλλη,αλλά έχει μεγάλη σημασία να προσπαθήσετε μέσω της εφευρετικότητας να βοηθήσετε στη βελτίωση των παιδιών αυτών,γιατί δεν είναι ότι τα ίδια δεν μπορούν ή δε θέλουν,αλλά μάλλον ότι δεν τους έχει δοθεί ο απαιτούμενος χρόνος ή δεν είχαν τις κατάλληλες στρατηγικές μάθησης! ΠΡΟΣΟΧΗ!!!! Κανένα παιδί δεν υποχρεώνει κάποιον να κάνει υπομονή,προκειμένου να του μεταδώσει τη γνώση…<<Δεν είναι θέμα υπομονής..Γνωρίζεις ότι οι ρυθμοί του παιδιού αυτού είναι πιο αργοί.Είναι στο χέρι σου να δεχθείς να συμπορευθείς με αυτούς…>>μου είχε πει κάποια στιγμή ένας καθηγητής μου…Είχε τόσο δίκιο!!!Απλά σκεφθείτε το…

Previous Older Entries Next Newer Entries